(Μάρτης 2008,
του Γ. Κολοκασίδη, μέλους του Π.Γ. του ΑΚΕΛ)
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πολύ καλά έπραξε και παρευρέθηκε στο μνημόσυνο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου. Ανεξάρτητα από τα μισαλλόδοξα εθνικιστικά συνθήματα που ακούστηκαν από μερίδα φανατισμένων νεαρών, η παρουσία του Δημήτρη Χριστόφια στο μνημόσυνο έστειλε τα σωστά μηνύματα ενότητας και ομοψυχίας που είναι απολύτως αναγκαία αυτές τις δύσκολες ώρες για την Κύπρο.
Η παρουσία του Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στον Μαχαιρά έδωσε αφορμή για διάφορες ερμηνείες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Ορισμένες από αυτές είναι παρατραβηγμένες, δείχνουν άγνοια των γεγονότων ή και ακόμα ηθελημένη διαστρέβλωση θέσεων και γεγονότων. Για παράδειγμα στην εφημερίδα “Σημερινή” δημοσιεύθηκε άρθρο που μεταξύ άλλων θέτει το εξής ερώτημα: “Αφού το ΑΚΕΛ αναγνώρισε το λάθος του να στιγματίσει τον αγώνα και τους αγωνιστές, σήμερα να θεωρήσουμε ότι επιθυμεί να ξεπεράσει ταμπού, προκαταλήψεις και μικρόψυχες νοοτροπίες και να τιμά όπως όλος ο υπόλοιπος λαός, τον απελευθερωτικό μας αγώνα;” Το ΑΚΕΛ από τον Μάιο του 1957 και μέσα από συνθήκες παρανομίας με απόφαση της Ολομέλειας της Κεντρικής του Επιτροπής ξεκαθάρισε τα πράγματα. Άλλο είναι αν μετά από πενήντα χρόνια ορισμένοι επιμένουν να θολώνουν τα νερά ακριβώς γιατί θέλουν να ψαρεύουν μέσα σε θολά νερά. Η απόφαση λοιπόν της Ολομέλειας του Μάη 1957 τόνιζε τα εξής:
“Για το Κόμμα μας δεν τίθεται καθόλου ζήτημα αναθεώρησης της θέσης του έναντι του ένοπλου αγώνα. Παίρνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες κυπριακές συνθήκες, τον συσχετισμό των δυνάμεων που συγκρούονται σ’ αυτό τον αγώνα, το στάδιο που περνά σήμερα ο εθνικός μας αγώνας, τον παράγοντα της ελληνικής κυβέρνησης και γενικά κάθε παράγοντα που επηρεάζει την διεξαγωγή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, παίρνοντας όλα αυτά υπόψη που παίζουν καθοριστικό ρόλο στον καθορισμό της ταχτικής και των μορφών πάλης, η Κ.Ε. πρέπει να επιβεβαιώσει ξανά την άποψη της ότι η ταχτική του ένοπλου αγώνα είναι ταχτική έξω τόπου και χρόνου, ουτοπιστική, καταδικασμένη στην αποτυχία, σε τελευταία ανάλυση αρνητική για τον εθνικό μας αγώνα…. Τονίζοντας την απόλυτη διαφωνία μας προς την ταχτική της ΕΟΚΑ ωστόσο δεν πρέπει να επηρεαζόμαστε καθόλου στη στάση μας και στην εχτίμηση μας έναντι σ’ όλους εκείνους τους πατριώτες και αγωνιστές που πιστοί στο ιδανικό της λευτεριάς, θυσιάστηκαν σ’ αυτόν τον αγώνα, όσο ουτοπιστικό κι αν τον θεωρούμε εμείς αυτόν. Θα διαπράτταμε σοβαρό πολιτικό λάθος, αν ξεκινώντας από τη διαφωνία μας για την ταχτική της ΕΟΚΑ, συγχυζόμαστε και αρνούμαστε τον πατριωτισμό, τον ηρωισμό και τη αυτοθυσία όλων εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους, είτε στην σύγκρουση με τις δυνάμεις ασφαλείας, είτε στην αγχόνη, ή κάτω από τα βασανιστήρια σ’ αυτόν τον αγώνα. Για όλους αυτούς αξίζει κάθε εχτίμηση από μέρους μας για τον πατριωτισμό, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία τους“.
Αυτά τα πολύ ξεκάθαρα έλεγε το ΑΚΕΛ το 1957 όταν ακόμα βρισκόταν σε εξέλιξη ο αγώνας της ΕΟΚΑ και δυο μόνο μήνες μετά τη θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου. Και από τότε το ΑΚΕΛ παραμένει συνεπές σε εκείνες τις θέσεις. Ως εκ τούτου, το ΑΚΕΛ πάντα διαχώριζε τα ζητήματα ταχτικής από τις θυσίες των ηρώων. Πάντα τιμούσε την μνήμη των ηρώων της ΕΟΚΑ. Ιδιαίτερα από την εποχή που ανέλαβε Γενικός Γραμματέας ο Δημήτρης Χριστόφιας το ΑΚΕΛ ανταποκρίνεται στις προσκλήσεις για συμμετοχή σε μνημόσυνα ηρώων της ΕΟΚΑ και μετέχει επίσης στο τρισάγιο που τελείται στα Φυλακισμένα Μνήματα την 1η Απριλίου. Κατά συνέπεια δεν πρέπει να εκπλήσσει κανένα η παρουσία του Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στον Μαχαιρά και ούτε βέβαια να επιχειρείται να δοθούν διάφορες αυθαίρετες ερμηνείες.
