(Ιούνης 2008,
του Δημήτρη Παλμύρη)
Στις 9 Μαΐου συμπληρώνονται 63 χρόνια από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών. Τη μεγάλη νίκη που έδωσε τέλος στις ιμπεριαλιστικές βλέψεις του χιτλεροφασιστικού συνασπισμού, που γέννησε την ελπίδα μέσα από τα φλεγόμενα ερείπια των καταστρεμμένων πόλεων και ανθρώπων για το τέλος κάθε ιμπεριαλιστικού πολέμου και για την δημιουργία ενός κόσμου ειρηνικού, ενός κόσμου καινούργιου. Στα εκατομμύρια των νεκρών, των θυσιασμένων στο βωμό της ελευθερίας και της δημοκρατίας που πολέμησαν το φασισμό στα πεδία των μαχών, συγκαταλέγονται και οι Κύπριοι κομμουνιστές.
Η έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου βρίσκει το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου - ΚΚΚ να δρα στην παρανομία. Ο μεγαλειώδης αντιφασιστικός πόλεμος των λαών που είχε ξεσπάσει σε πολλά μέτωπα, δημιουργεί νέα δεδομένα και έτσι οι αποικιοκράτες στην Κύπρο χαλαρώνουν τα δικτατορικά μέτρα της Παλμεροκρατίας. Μέσα από τις νέες συνθήκες που δημιουργούνται, το ΚΚΚ αξιοποιεί την ευκαιρία νόμιμης δράσης και έτσι μαζί με άλλα προοδευτικά στοιχεία του τόπου αναλαμβάνει την πρωτοβουλία ιδρύσεως ενός νέου, νόμιμου Κόμματος. Έτσι στις 19 Απριλίου του 1941 ιδρύεται το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ), που για τρία χρόνια συνυπάρχει με το ΚΚΚ, το οποίο από την ιδρυτική του συνέλευση καθορίζεται ως «Δημοκρατικό, Αντιφασιστικό, Αντιχιτλερικό».
Το ΑΚΕΛ εντάσσεται στο μεγάλο αντιφασιστικό στρατόπεδο των λαών που ήδη έδιναν μεγαλειώδη αλλά και αιματηρή μάχη ενάντια στο χιτλερικό συνασπισμό και τους συμμάχους του. Βρίσκεται από την αρχή στην πρωτοπορία του αντιφασιστικού αγώνα του κυπριακού λαού και αρχίζει τη διαφώτιση του, ρίχνοντας φως στη διεθνιστική και ταξική πτυχή του αγώνα αυτού, οργανώνει αντιφασιστικές επιτροπές σε κάθε γωνιά της Κύπρου ενώ ταυτόχρονα προτείνει στους αποικιοκράτες σειρά μέτρων για την ενεργή συμμετοχή των Κυπρίων στον πόλεμο. Ο κυπριακός λαός δέχθηκε με ενθουσιασμό τα μηνύματα αυτά, αφού και ο ίδιος υπέφερε από την άλλη όψη του ιδίου νομίσματος, από την ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία.
Αποκορύφωμα της αντιφασιστικής προσπάθειας του ΑΚΕΛ υπήρξε η απόφαση της 16ης του Ιούνη 1943 με την οποία το κόμμα κάλεσε τα μέλη και τα στελέχη του να καταταγούν εθελοντικά στο στρατό ενάντια στο χιτλεροφασισμό. Στην έκκληση αυτή υπήρξε αθρόα και ενθουσιώδης ανταπόκριση αφού λίγες μέρες μετά 800 εθελοντές Ακελιστές με επικεφαλής 11 απο τα 17 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, βάδισαν στο στρατόπεδο των συμμαχικών δυνάμεων ενάντια στο φασισμό. Το παράδειγμα τους ακολούθησαν και πολλοί άλλοι Κύπριοι, πυκνώνοντας έτσι τις γραμμές των Κυπρίων μαχητών.
Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι Ακελιστές πολέμισαν στα διάφορα μέτωπα της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Η κορυφαία αυτή πολιτική πράξη του Λαϊκού Κινήματος δεν είχε μόνο το στίγμα της υπεράσπισης της ελευθερίας, της δημοκρατίας και την κοινωνική προόδο των λαών, αλλά ήταν και μια πατριωτική πράξη άμεσα συνδεδεμένη με τον αγώνα του κυπριακού λαού για απελευθέρωση από τους Άγγλους αποικιοκράτες. Η συμμετοχή των Ακελιστών στην αντιφασιστική νίκη, γέννησε συνειδητούς μαχητές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής προόδου, που δε συνέβαλαν μόνο στην συντριβή του χιτλεροφασισμού, αλλά με την επιστροφή τους στην Κύπρο συνέχισαν τον αγώνα με αίτημα το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και την κατάκτηση πολιτικών ελευθεριών του λαού. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ και οι οργανώσεις του βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του έντονου αντιαποικιακού αγώνα που ξεκίνησε στην Κύπρο από το 1945.
Καθοριστική στην αντιφασιστική νίκη υπήρξε η συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης, των εργατικών και κομμουνιστικών κομμάτων σε όλο το κόσμο. Σε κάθε μέτωπο που ξέσπασε, οι κομμουνιστές πρωτοστάτησαν στην οργάνωση και τη διεξαγωγή της αντίστασης κατά του φασισμού και της κατοχής. Ο ρόλος της ΕΣΣΔ υπήρξε αποφασιστικός για την ολοκληρωτική νίκη των συμμαχικών δυνάμεων. Οι όποιες προσπάθειες να αμαυρωθεί η συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη συντριβή του φασισμού έχουν αποδειχτεί αβάσισιμες και διαστρεβλωτικές για την ιστορική αλήθεια, αφού τα 20 εκατομμύρια των νεκρών της Σοβιετικής Ένωσης θα παραμένουν αδιάψευστη μαρτυρία για την επική θυσία του Σοβιετικού λαού στο βωμό της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Η ιστορική αυτή νίκη των λαών δε γράφτηκε με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας. Γράφτηκε με το αίμα 50 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η απερίγραπτη φρίκη των στρατοπέδων συγκεντρώσεως, ο εφιάλτης της πείνας, η βαρβαρότητα και οι ομαδικές σφαγές, είναι τα εγκλήματα που οφείλουμε να θυμόμαστε, όταν ο φασισμός άπλωνε το σκοτάδι του στην Ευρώπη. Η αντιφασιστική νίκη παρά το σκληρό τίμημά της, γέννησε στην ανθρωπότητα την ελπίδα για ένα αύριο ειρηνικό, χωρίς επανάληψη των ενδοιμπεριαλιστικών συγκρούσεων τις οποίες πάντα πληρώνουν οι λαοί. Συνέβαλε στην οικοδόμηση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη βάση αρχών, που θα διασφάλιζαν την παγκόσμια ειρήνη και ευημερία και την εγκατάλειψη της χρήσης βίας. Αποτέλεσε ισχυρή ένδειξη ότι το μέλλον ανήκει στους λαούς που παλεύουν ενωμένοι. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που μετά τον πόλεμο άνθισαν εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα σε πολλές χώρες, όπου οι λαοί υπέφεραν απο τον ζυγό της αποικιοκρατίας.
Σήμερα ωστόσο που συμπληρώνονται 63 χρόνια από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών, οι ελπίδες και τα οράματα τους δε δικαιώνονται. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ έχουν καταστεί ο παγκόσμιος χωροφύλακας, επιβάλλοντας τη δική τους «νέα τάξη πραγμάτων» που τόσο πολύ μοιάζει με αυτήν που οραματίστηκε ο Χίτλερ. Δε δικαιώνονται όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύει τα σύγχρονα ιμπεριαλιστικά σχέδια και μπαίνει στο παιχνίδι επαναχάραξης των συνόρων. Δε δικαιώνονται τέλος όταν σε χώρες που τόσο υπέφεραν από τον φασισμό ανασυγκροτούνται φασιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο δρόμος των λαών είναι ξεκάθαρος. Έχοντας κατά νου τα διδάγματα της αντιφασιστικής νίκης, αντιπαλεύουμε το σύγχρονο ιμπεριαλισμό που μηχανεύτηκε δεκάδες σχέδια για την υπόσκαψη πολλών κρατών αλλά και της Κύπρου. Η προσφορά και η θυσία των ΑΚΕΛιστών αλλά και όλων των Κυπρίων, πρέπει να αποτελούν φάρο για όλους εμάς να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την επανένωση του Λαού μας, να αντιστεκόμαστε στο φασισμό και να μείνουμε στο πλευρό των αγωνιζομένων λαών. Η μεγάλη αντιφασιστική νίκη έδειξε το δρόμο: το μέλλον ανήκει στους Λαούς.
