Λίγοι πρέπει να είναι εκείνοιπου δεν γνωρίζουν τον Μιχάλη Πουμπουρή και την προσφορά του στην κυπριακή κοινωνία. Σκαπανέας της εργατικής τάξης, ιδεολόγος, τεχνίτης, στρατιώτης στο Κυπριακό Σύνταγμα, με εθελοντική προσφορά κατα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Επαρχιακός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αμμοχώστου και αργότερα βουλευτής του ΑΚΕΛ Αριστεράς για την ίδια επαρχία, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ και συγγραφέας αρκετών βιβλίων για την ιστορία του Λαικού Κινήματος.
Σύντροφε αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω εκ των προτέρων. Σύντροφε διετελέσατε Ε.Γ. του ΑΚΕΛ Αμμοχώστου την περίοδο 1955-1988. Θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες εμπειρίες από την περίοδο 1955-1959 και να μας περιγράψετε την κατάσταση που επικρατούσε.
Οι εμπειρίες μου από την κατάσταση του 1955-1959 είναι οδυνηρές. Ενώ οι αποικιακές αρχές κήρυξαν το ΑΚΕΛ εκτός νόμου και εκατό σαράντα στελέχη του ρίχτηκαν στα κρατητήρια, ενώ κάθε λίγο οργανώναμε απεργιακές και άλλες εκδηλώσεις κατά των καταπιεστικών μέτρων και αξιώναμε τα δεσμά της Κύπρου από τα αποικιακά δεσμά δεχόμασταν επιθέσεις από την αποικιακή αστυνομία σε μια από τις οποίες σκοτώθηκε στέλεχος του ΑΚΕΛ, ο Αργυρός Νικόλας. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τις επιθέσεις των μασκοφόρων του Γρίβα. Από αυτές τραυματίστηκαν δεκάδες αριστεροί και πάνω από είκοσι έχασαν τη ζωή τους. Αυτό που μου προκάλεσε φοβερή εντύπωση ήταν το μέγεθος της διαστροφής των γεγονότων, η ευκολία με την οποία προσπαθούσαν να κολλήσουν τη ρετσινιά του προδότη στα θύματα τους και στα στελέχη του ΑΚΕΛ . Στα γραφτά του ο Γρίβας εκφράζει πολλές φορές τη πρόθεση του να κτυπήσει τους κομμουνιστές, γιατί είναι οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Οι άνθρωποι του προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τα εγκλήματα τους κατά των αριστερών με διάφορες ψευδολογίες.
Κατηγορείται το ΑΚΕΛ ότι δε συμμετείχε στον αγώνα της ΕΟΚΑ. Για ποιους λόγους δε συμμετείχε το ΑΚΕΛ και ποια ήταν η δράση του κόμματος αυτή τη περίοδο.
Πριν απαντήσω διευκρινίζω πως δεν είχαμε αλλεργία με τα όπλα. Υπενθυμίζω πως εκατοντάδες ΑΚΕΛιστές της δικής μας γενιάς κατατάχτηκαν εθελοντικά στις συμμαχικές δυνάμεις και πολέμησαν ενάντια στο χιτλεροφασισμό στην Ελλάδα, στην Ιταλία και σε άλλα μέτωπα, μέχρι τη συντριβή του το 1945. Πολλοί τραυματίστηκαν και άλλοι έχασαν τη ζωή τους. Δεν πήραμε, λοιπόν, μέρος σε εκείνο τον αγώνα γιατί είμαστε βαθιά πεπεισμένοι πως οι συνθήκες της Κύπρου και του περίγυρου δεν ήταν ευνοϊκές για τη χρήση όπλου. Αυτοί που το 1954 αποφάσισαν την έναρξη ένοπλου αγώνα δεν υπολόγισαν τον παράγοντα Τουρκοκύπριους , ούτε τον παράγοντα Τουρκία που βρίσκετε σε απόσταση αναπνοής από την Κύπρο και επηρεάζει καταλυτικά τους Τουρκοκύπριους. Δεν υπολόγισαν ακόμα τον παράγοντα Αγγλία και την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», που θα εφάρμοζε στη Κύπρο. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Η Αγγλία στρατολογούσε επικουρικούς. Κάλεσε τη Τουρκία και την κατέστησε ενδιαφερόμενο μέρος και παρά τον ηρωισμό των παιδιών της ΕΟΚΑ, ο αγώνας οδηγήθηκε σε αδιέξοδο με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στη Ζυρίχη, με όλα τα γνωστά αποτελέσματα. Το πιο αρνητικό στοιχείο αυτής της συμφωνίας ήταν οι εγγυήτριες δυνάμεις, με τα λεγόμενα επενδυτικά τους δικαιώματα. Είναι αυτά τα δικαιώματα που επικαλέστηκε η Τουρκία και πραγματοποίησε την εισβολή το 1974, από την οποία υποφέρουμε μέχρι σήμερα. Γι ‘αυτό εμείς θεωρήσαμε και θεωρούμε πως οι πολιτικές μορφές αγώνα ήταν και παραμένουν οι πιο ενδεδειγμένες για την Κύπρο.
Οι εμπειρίες σας ως Ε.Γ. του ΑΚΕΛ σε μια κρίσιμη περίοδο του τόπου μας, είναι σίγουρα πολλές. Αν μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας μια εμπειρία που στιγμάτισε τη ζωή σας.
Όλα τα γεγονότα εκείνης της περιόδου σημάδεψαν τη ζωή μου. Ένιωσα θλίψη και οργή για όλους τους συντρόφους μου που σκοτώθηκαν. Αλλά το λιντσάρισμα του Σάββα Μένοικου, του φτωχού εργάτη από τις Γούφες, αποτελεί την έκφραση της Μεσαιωνικής κτηνωδίας εκείνων που διέταξαν τη διάπραξη αυτού του στυγερού εγκλήματος. Αυτό το μελανό στίγμα σημάδεψε την ιστορία της Κύπρου και τη ζωή τη δική μου.
Μια ερώτηση για το σήμερα και το αύριο. Θα θέλαμε να μας σχολιάσετε τη σημερινή κατάσταση στο κυπριακό, την ανάγκη για ενότητα μπροστά στη προσπάθεια που κάνει ο Πρόεδρος Χριστόφιας.
Εμείς οι ΑΚΕΛιστές είμαστε διαχρονικά υπέρ της ενότητας. Από παλιά ζητούσαμε την ενότητα και δεν οδηγηθήκαμε σε εμφύλιο τότε στην Αμμόχωστο, αφού όταν δεχόμασταν τις άνανδρες δολοφονικές επιθέσεις εμείς διοχετεύαμε την αγανάκτηση του κόσμου μας σε εκδηλώσεις αντίστασης και δεν οδηγήσαμε τον τόπο σε εμφύλιο. Έτσι και σήμερα, η ανάγκη για ενότητα είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη. Θα πρέπει ολόκληρος ο λαός μας να συσπειρωθεί γύρω από τον πρόεδρο και το ΑΚΕΛ, για να του δώσει δύναμη και δυναμική στις συνομιλίες. Δεν θα πρέπει να αφήσουμε τους οποιουσδήποτε διασπούν την ενότητα μας, να μπουν εμπόδιο στη σωτηρία της Κύπρου μας!
