Τα τελευταία χρόνια, ολόκληρο το Λαϊκό Κίνημα έδωσε μάχες ενάντια στο αντιλαϊκό και αντινεανικό, κυρίως, μέτρο που μεθοδικά προωθεί ο Δημοκρατικός Συναγερμός τα τελευταία χρόνια: την αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης. Αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας ήταν το 2010 όταν ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ αύξησαν το όριο αφυπηρέτησης στο 63ο στους εκπαιδευτικούς. Ενάντια σε αυτό τάχθηκε ολόκληρο το Λαϊκό Κίνημα, με μπροστάρη το Κόμμα των εργαζομένων και της νεολαίας, το ΑΚΕΛ. Η Προοδευτική, μπροστάρης στους αγώνες των φοιτητών, ήταν η παράταξη η οποία μπήκε στην πρώτη γραμμή για την αποτροπή ψήφισης αυτού του νόμου.
Το όλο θέμα έχει τις ρίζες της στους στόχους που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία προωθεί την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, την επέκταση του ωραρίου των εργαζομένων και κυρίως, μέσω της προώθησης της «απασχολησιμότητας» και όχι της σταθερής εργασίας. Ήδη, στα περισσότερα κράτη-μέλη, έχει τεθεί σε εφαρμογή η αύξηση του ορίου στα 67+ χρόνια. Την αύξηση αυτή στηρίζουν τα κόμματα που αντιπροσωπεύουν το κεφάλαιο. O ΔΗΣΥ, ως ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος του κεφαλαίου στην Κύπρο, επιχείρησε πάμπολλες φορές την αύξηση του ορίου, ως απαραίτητη δήθεν προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα του ταμείου κοινωνικών ασφαλίσεων. Η πολιτική αυτή στοχεύει στη δημιουργία μιας τεράστιας «αγοράς εργασίας», η οποία θα σχηματιστεί από την «κράτηση» των θέσεων εργασίας, διαμέσου της επέκτασης των ορίων αφυπηρέτησης. Έτσι, η μεγάλη προσφορά εργασίας που θα δημιουργηθεί, η τεράστια στρατιά ανέργων, θα μετατραπεί σε ένα ακόμα πεδίο στυγνής εκμετάλλευσης.
Η σταδιακή αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης ξεκίνησε από το 2005, όπου η συντεχνία του ΔΗΣΥ (ΣΕΚ) κατευθύνοντας την ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, προώθησε την αύξηση του ορίου από το 60ο στο 63ο στο δημόσιο τομέα, ενώ με τον ίδιο τρόπο προσπάθησε να αλλάξει το όριο και στο τομέα της εκπαίδευσης. Bρήκε όμως μπροστά της το ΑΚΕΛ, σε συνεργασία με τους μαθητές, τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς, που κατάφεραν να καταψηφιστεί το μέτρο αυτό. Δυστυχώς, η προσπάθεια αυτή συνεχίστηκε και το 2006 αλλά και το 2007, όταν ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, κατάφεραν να περάσουν μέσω της Βουλής την αύξηση του ορίου στους εργαζόμενους στους δήμους και στους ημικρατικούς οργανισμούς. Στη συνέχεια την προσπάθεια αύξησης του ορίου στο 65ο στο δημόσιο τομέα και στο 63ο στο τομέα της εκπαίδευσης. Οι προσπάθειες αυτές όμως τερματίστηκαν με την εκλογή του Δ. Χριστόφια στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος με σειρά μέτρων εξασφάλισε τη βιωσιμότητα του ΤΚΑ. Λογικό θα ήταν, οι φωνές του ΔΗΣΥ για το όριο να επιβραδυνθούν. Δυστυχώς όμως η σιωπή δεν κράτησε για πολύ, καθώς ο ΔΗΣΥ επανέρχεται το 2009 με μια νέα προσπάθεια αύξησης του ορίου μέσω της παράταξης του στους καθηγητές που βρίσκονται στην ηγεσία της ΟΕΛΜΕΚ. Τελικά, το 2010, ο ΔΗΣΥ σε συνεργασία με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ, καταφέρνει να περάσει την αύξηση του ορίου μέσω της Βουλής αφού το μόνο κόμμα που αντιστέκεται σθεναρά είναι το ΑΚΕΛ. Η Προοδευτική, ήταν η μόνη παράταξη που είπε την αλήθεια στους φοιτητές και τους κάλεσε και μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων, να μαζικοποιήσουν τον αγώνα ενάντια στην αύξηση του ορίου και πρότεινε κινητοποιήσεις έξω από τη Βουλή και την Κυπριακή Πρεσβεία. Φυσικά, στις κινητοποιήσεις παρευρέθηκε μόνο η Προοδευτική, καθώς η παράταξη του ΔΗΣΥ Πρωτοπορία, παρόλο που φαινομενικά τάχθηκε ενάντια στο όριο, δεν εμφανίστηκε σε καμία από τις κινητοποιήσεις και μάλιστα καταψήφισε την πρόταση της Προοδευτικής στη Γ.Σ., μαζί με το Δράσις-ΚΕΣ.
Με τα νέα δεδομένα, σήμερα ο ΔΗΣΥ, έχοντας ως πρόσχημα την οικονομική κρίση, επαναφέρει το θέμα της αύξησης του ορίου αφυπηρέτησης από το 63ο στο 64ο έτος, πολεμώντας ταυτόχρονα και τη κυβέρνηση επιρρίπτοντας της ευθύνες για την οικονομική κρίση που έπληξε όλη την Ευρώπη. Το δίδυμο Αβέρωφ Νεοφύτου και Νικόλας Παπαδόπουλος, μαζί με τα κόμματα τους, κατέθεσαν πρόταση για αύξηση του ορίου στην επιτροπή οικονομικών με πρόσχημα την οικονομική κρίση. Διερωτόμαστε αν οι κύριοι αυτοί έχουν συναίσθηση των πράξεων τους και τι μπορεί να προκαλέσει η περαιτέρω αύξηση του ορίου στην αύξηση της ανεργίας και κυρίως ότι το μετρό αυτό πλήττει την νέα γενιά και δεν εξυπηρετεί σε καμία περίπτωση το στόχο μείωσης των δημόσιων δαπανών. Ακόμα, αυτό το αντινεανικό αυτό μέτρο όχι μόνο δεν θα επιφέρει έσοδα στο κράτος, αλλά αντίθετα θα δημιουργήσει περεταίρω προβλήματα στον οικονομικό και στον κοινωνικό τομέα.
Για εμάς οι ταξικές διαστάσεις του ζητήματος είναι ξεκάθαρες και ως Προοδευτική, καλούμε τις ηγεσίες των κομμάτων του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ να αποσύρουν το αντιλαϊκό αυτό μέτρο, που πλήττει τη νέα γενιά του τόπου και τους εργαζόμενους, καθώς αυτό το μέτρο θα οδηγήσει σε εκτόξευση της ανεργίας. Δεν συμμεριζόμαστε ούτε στο ελάχιστο την άποψη ότι μπορεί να προσφέρει στην εξυπηρέτηση της οικονομίας μας, αντιθέτως, θα επιφέρει πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αναταράξεις. Είναι πραγματικά άξιο απορίας πως η φοιτητική παράταξη του ΔΗΣΥ, Πρωτοπορία, από τη μία να δηλώνει ότι διαφωνεί με την αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης και από την άλλη, όποτε το φοιτητικό κίνημα βρισκόταν στους δρόμους διεκδικώντας τα δικαιώματα του, η παράταξη της δεξιάς δήλωνε απούσα. Στη δική μας αντίληψη, οι αγώνες για τα δικαιώματα μας δεν παραμένουν φυλακισμένα στα λόγια και δεν αποτυπώνονται στο χαρτί, αλλά δίνονται στους δρόμους. Ως Προοδευτική Κ.Φ., δεσμευόμαστε ότι σε κάθε προσπάθεια να στηθεί η νεολαία στο τοίχο και να οδηγηθεί στην ανεργία, θα μας βρίσκουν μπροστά τους. Θα παραμείνουμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τη διαφύλαξη των συμφερόντων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των φοιτητών. Καλούμε όλους τους δημοκρατικούς φοιτητές να ταχθούν στο πλευρό μας, δίνοντας απάντηση σε όλους όσους προσπαθούν να μπουν τροχοπέδη στα όνειρα της νέας γενιάς. Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ!!!
Γραφείο Τύπου
Χρυστάλλα Ζέζου
Φιλοσοφική | 3ο έτος
