Όταν ξέσπασε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση το 2008, οι οικονομίες όλων των κρατών, μικρές και μεγάλες, κλονίστηκαν όσο ποτέ. Δημιουργήθηκε ένα καταστροφικό ντόμινο για τις εθνικές οικονομίες και σιγά σιγά ξεκίνησαν να πέφτουν μία μία. Ακόμα και οικονομίες «θηρία», όπως αυτή των ΗΠΑ, κινδύνευσαν με χρεοκοπία. Αυτό είναι αποτέλεσμα, φυσικά, του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, αφού οι περιοδικές κρίσεις του, είναι στη φύση του. Μεγάλος χαμένος, βέβαια, από αυτή την κατάσταση δεν είναι φυσικά άλλος, από τον εργαζόμενο λαό και τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα και όχι η πλουτοκρατία. Oι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Ανεπηρέαστη, φυσικά, δεν μπορούσε να μείνει και η Ελλάδα από αυτό το γεγονός. Η κρίση χρέους που ξέσπασε στην Ελλάδα μεταφράστηκε σε βάρβαρα, αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα, που στόχο έχουν να πλήξουν και να αφαιμάξουν όποια δικαιώματα και κεκτημένα έχουν οι εργαζόμενοι. Πάντοτε βέβαια στο πλαίσιο της «αειφόρου ανάπτυξης» και της «ελεύθερης αγοράς».
Οι δύο εναλλασσόμενες μέχρι τώρα κυβερνήσεις της Ελλάδας μετά την μεταπολίτευση, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, οδήγησαν την χώρα και το λαό της σιγά σιγά στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Τα τεράστια προβλήματα που βγήκαν στην επιφάνεια δεν ήταν αποτέλεσμα της τωρινής διακυβέρνησης, αλλά ολόκληρης της τριαντακοταετίας, στην οποία κυβέρνησαν και τα δύο μεγάλα κόμματα.
Σε αυτά τα χρόνια, οι κυβερνήσεις της Ελλάδας δημιούργησαν πολύ αντιδραστικές συνθήκες για τους εργαζόμενους. Κατάφεραν μια χώρα όπως η Ελλάδα, να είναι πιόνι του μεγάλου κεφαλαίου και της πλουτοκρατίας, όπου κύριο μέλημα των εκάστοτε κυβερνήσεων ήταν τα η αύξηση των κερδών τους. Απαξιώνοντας τις ανάγκες του λαού όλα αυτά τα χρόνια, βοηθούσαν στην περεταίρω εκμετάλλευση και αφαίμαξη τους από τους πλουτοκράτες.
Τώρα, σε μια κίνηση εντυπωσιασμού και αποπροσανατολισμό του ελληνικού λαού, συνεργάστηκαν τα δυο κόμματα, μαζί με το ΛΑΟΣ, για να κάνουν «Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας» και διόρισαν(!) ως νέο πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο, για να σωθεί η χώρα από την κρίση. Έχουν ταυτίσει πλέον τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας με τον δήθεν πατριωτισμό, θεωρώντας ότι η σωτηρία των μεγαλοκαρχαριών είναι και η σωτηρία της Ελλάδας.
Ο λαός βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Η ανεργία βρίσκεται σε πολύ ψηλά επίπεδα. Σχολεία και πανεπιστήμια κλείνουν. Ο τομέας της υγείας καταρρέει. Οι συντάξεις είναι αβέβαιες. Οι εργαζόμενοι πλήρωναν και πληρώνουν πάντα τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Πώς, όμως, το ΙΚΑ «βουλιάζει», δεν είναι «βιώσιμο» και διαρκώς ακούγονται κυβερνητικές απειλές ότι σε λίγα χρόνια δε θα έχει να δίνει συντάξεις; Είναι βέβαιο ότι οι εργαζόμενοι δεν ευθύνονται όυτε στο ελάχιστο για την παραπάνω κατάσταση, πάνω στην οποία έχουν πατήσει όλες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για να φέρουν τον έναν αντιασφαλιστικό νόμο μετά τον άλλο.
Οι άνεργοι καταγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ εκτινάχθηκαν τον Ιούλη του 2011 στα 777.872 άτομα, και μάλιστα μέσα στην τουριστική περίοδο. Στην πραγματικότητα, ο αριθμός αυτός είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς δεν είναι όλοι οι άνεργοι γραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Μιλάμε για σχεδόν 1 εκατ. Ανθρώπους,στην παραγωγική ηλικία, που πετιούνται βίαια εκτός παραγωγής και, άρα, δεν συνεισφέρουν και στο Ταμείο. Την ίδια στιγμή, επιδοτούνται μόλις οι 205.534 άνεργοι, ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζει νέο πακτωλό χρημάτων προς το μεγάλο κεφάλαιο ύψους 2,7 δισ. ευρώ, που μπορεί να φτάσει και τα 4 δισ. ευρώ για το διάστημα Σεπτέμβρης 2011 - Αύγουστος 2012, δήθεν για την αντιμετώπιση της ανεργίας μέσω των διαφόρων προγραμμάτων εργασιακής ομηρίας και εκμετάλλευσης.
Οι όροι ζωής και εργασίας των εργαζομένων έχουν χειροτερέψει δραματικά, σε σημείο που όλο και περισσότεροι να δυσκολεύονται πλέον και να επιβιώσουν. Πέρα από τις τραγικές συνέπειες που έχουν η ανεργία και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης στη ζωή του εργαζόμενου, στον οικογενειακό προγραμματισμό, στη ζωή της οικογένειας και στην υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων, αποτελούν και απώλεια για τα ταμεία του κράτους. Απώλεια για την οποία δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι, αλλά καλούνται να πληρώσουν.
Ο ελληνικός λαός αρχίζει να καταλαβαίνει, όλο και περισσότερα. Χιλιάδες κόσμος είναι στους δρόμους και οι απεργίες που γίνονται είναι από τις πιο μαζικές των τελευταίων χρόνων. Είναι καιρός ολόκληρος ο ελληνικός λαός να τους γυρίσει την πλάτη. Είναι καιρός να συμπορευτεί με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας, το ΠΑΜΕ, και να πιστέψει ότι υπάρχει λύση. Υπάρχει τρόπος να ξεφύγει η Ελλάδα από την κρίση χωρίς να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Με λαϊκή εξουσία, που προτείνει το ΚΚΕ, ο κυρίαρχος λαός θα ζει όπως πρέπει και δικαιούται να ζει, χωρίς την εκμετάλλευση, τις απειλές και την τρομοκρατία από το μεγάλο κεφάλαιο.
