Το καπιταλιστικό σύστημα, ωριμάζοντας και φανερώνοντας μέρα με την μέρα το κτηνώδες και απάνθρωπο του πρόσωπο, είναι αναγκασμένο να βρίσκει και ναπροσπαθεί συνεχώς να εφαρμόσει νέους τρόπους συγκάλυψης των ταξικών αντιθέσεων. Oπου αυτό δεν καθίσταται δυνατό, είναι αναγκασμένο να εφαρμόσει και νέες μεθόδους κατάπνιξης κάθε προοδευτικής φωνής που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα πλάνα του μεγάλου κεφαλαίου. Την παραμικρή σημασία δεν έχει εάν αυτή η φωνή προέρχεται από μια οργάνωση, ένα κόμμα, μια διεθνής ένωση, ή ακόμα και μια ολόκληρη χώρα. Το κάθε κομμάτι του λαϊκού κινήματος που παρουσιάζεται ενδυναμωμένο θεωρείται απειλή. Στα γρανάζια μιας τέτοιας μηχανής καταστολής που είναι βαθιά συνυφασμένη με την ύπαρξη του κράτους των ΗΠΑ, πιάστηκαν οι πέντε Κουβανοί αγωνιστές Φερνάντο Γκονζάλεζ Γιορτ, Αντόνιο Γκερέρο Ροντρίγκεζ, Χεράρδο Ερνάντες Νορντέλο, Ραμόν Λαμπανίνιο Σαλαζάρ και Ρενέ Γκονζάλεζ Σελεβερέρτ.
Οι πέντε Κουβανοί βρίσκονταν το 1998 στο Μαϊάμι με σκοπό να αποτρέψουν αντικουβανικές τρομοκρατικές ενέργειες και απόπειρες δολοφονίας. Μετά την επιτυχή διείσδυση τους σε τέτοιου είδους συμμορίες, ειδοποίησαν τις Κουβανικές αρχές, οι οποίες βασισμένες στα στοιχεία που είχαν αποσπάσει, ενημέρωσαν τον Ιούλιο του ίδιου έτους το FBI, παρουσιάζοντας τους και αρκετό αποδεικτικό υλικό . Η Αμερικάνικη κυβέρνηση έδρασε άμεσα και περίπου δυο μήνες αργότερα, στις 12 Σεπτεμβρίου, προέβη σε συλλήψεις. Μόνο που στα κελία δεν ρίχτηκαν οι πραγματικοί εγκληματίες. Ρίχτηκαν οι πέντε αγωνιστές της λευτεριάς και της δικαιοσύνης. Με την κατηγορία της κατασκοπείας κρατήθηκαν στην απομόνωση για 17 ολόκληρους μήνες.
Η διαδικασία της δίκης διεξήχθη στο Μαϊάμι, τον κατεξοχήν αντικουβανικό πυρήνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Στους ενόρκους που συμμετείχαν στην δίκη ασκήθηκαν σφοδρότατες πιέσεις από πλευράς ΗΠΑ, ενώ οι δικηγόροι των πέντε είχαν πρόσβαση μόλις στο 20% της δικογραφίας. Με βαρύτατες αλλά ανυπόστατες κατηγορίες περί κατασκοπείας και μια δίκη που έμοιαζε καλύτερα με κακοστημένη παράσταση, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάφεραν την καταδίκη των πέντε και την επιβολή ποινών από 15 χρόνια έως και δις ισόβια φυλάκιση. Κατά την διάρκεια της δίκης, γινόταν ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι οι 5 κρατούμενοι δικάζονταν για τις ιδέες τους και όχι για τις πράξεις τους, πράγμα που συνέβη αρκετές φόρες τον τελευταίο αιώνα, ακόμα και στην δική μας πατρίδα με σκοπό την φίμωση του λαϊκού κινήματος. Μετά από το συνεχή ξεσκέπασμα των στημένων κατηγοριών και την πλήρη κατάρρευση του κατηγορητηρίου, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ατλάντα αποφάσισε το 2005 ανάκληση των ποινών και επανάληψη της δίκης. Παρόλα αυτά, το Αμερικάνικο Εφετείο τον Αύγουστο του 2006 αποφάσισε επικύρωση των ποινών.
Με αυτό τον αισχρό τρόπο κατάφερε η Αμερικανική Κυβέρνηση να φυλακίσει τους πέντε Κουβανούς πατριώτες, που συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν για την προσπάθεια τους να προστατεύσουν την πατρίδα τους από τρομοκρατικές επιθέσεις του παρακράτους της Αμερικής. Έτσι, μέχρι και σήμερα και ενώ οι ΗΠΑ συνεχίζουν να σκοτώνουν ανελέητα για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, οι τέσσερις εκ των πέντε αγωνιστών παραμένουν κρατούμενοι στις φυλακές της Φλώριδα. Ο Ρενέ Γκονζάλεζ, αν και αποφυλακίστηκε τον Οκτώβριο του 2011, παραμένει σε κατ΄ οίκον περιορισμό στο Μαϊάμι, ενώ απαγορεύεται στην σύζυγο του να τον επισκεφτεί, λόγο του ότι θεωρείται «επικίνδυνο στοιχείο για την εθνική ασφάλεια της χώρας». Με αυτό τον τρόπο αντιλαμβάνεται το δίκαιο το αστικό κράτος της Αμερικής: πέντε αθώοι να φυλακίζονται για τις ιδέες τους, ενώ παράλληλα να δίνεται χάρη σε εγκληματίες που τα εγκλήματα τους εξυπηρετούσαν το «εθνικό συμφέρον». Τρανό παράδειγμα ο Ορλάντο Μπος, ο οποίος μαζί με τον Λουίς Ποσάδα Καρίλες, που οι ΗΠΑ αποφυλάκισαν το 2007, συμμετείχαν σε κατάρριψη Κουβανικού αεροσκάφους προκαλώντας τον θάνατο σε 73 άτομα.
Με την σύλληψη των πέντε Κουβανών ξέσπασε παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης για την αποφυλάκιση τους. Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 300 Επιτροπές Αλληλεγγύης, ενώ σε περισσότερες από 100 χώρες υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται για να απελευθερωθούν και να επιστρέψουν οι πέντε Κουβανοί ήρωες, όπως τους ανακήρυξε ομόφωνα η Εθνοσυνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας, πίσω στην πατρίδα τους. Το ΑΚΕΛ, πιστός συμπαραστάτης του Κουβανικού λαού, δεν γινόταν να λείπει από τον αγώνα για την στήριξη των πέντε αγωνιστών. Δεκάδες χιλιάδες υπογραφές κατάφεραν να μαζευτούν μέχρι σήμερα από οργανώσεις και κόμματα ανά το παγκόσμιο, μεταξύ των οποίων και το ΑΚΕΛ.
Ο αγώνας και η αλληλεγγύη μας προς τους πέντε Κουβανούς δεν είναι απλά ένας αγώνας απελευθέρωσης πέντε άδικα κρατούμενων ανθρώπων. Στα πρόσωπα τους ο καπιταλισμός καταδικάζει τον αγώνα για ελευθερία, ειρήνη και σοσιαλισμό. Στο κελί μαζί τους, ρίχνει το μέλλον, τη ζωή και την ελπίδα. Η προσπάθεια του κεφαλαίου να τρομοκρατήσει όσους αγωνίζονται για το δίκαιο των λαών δεν θα περάσει!
Γραφείο Τύπου Ιάκωβος Ττοφαρή ΝΟΠΕ | 1ο έτος
