Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία!
(Μάης 2006,
της Έλενας Οικονόμου)
Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα που ακούραστα αγωνίζεται εδώ και μήνες ενάντια στα μέτρα ιδιωτικοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει δείξει τη δύναμή του συγκλονίζοντας την Ελλάδα με την αντοχή του και τη μαχητικότητά του. Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της υποβάθμισης των σπουδών μας όπως κόβεται και ράβεται από τις Βρυξέλλες δέχτηκε ένα ισχυρό πλήγμα. Από την άλλη, το κίνημα όχι μόνο δεν υπερασπίζεται τη σημερινή κατάσταση στην εκπαίδευση αλλά αντίθετα φέρνει στο προσκήνιο το σύγχρονο παλλαϊκό αίτημα για πανεπιστήμιο πραγματικά δημόσιο και δωρεάν, για Ανώτατη Εκπαίδευση στην υπηρεσία των αναγκών των φοιτητών και της κοινωνίας.
Το αγωνιστικό κίνημα που ξεδιπλώθηκε στην Παιδεία ανέτρεψε τις προβλέψεις, την αδράνεια, την καταστολή, την παραπληροφόρηση, και τη συκοφαντία. Οι μαζικές κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες, οργανωμένες με συλλογικές διαδικασίες, άγγιξαν ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού αφού πηγάζουν από την ανάγκη να σπουδάζουμε δωρεάν, να μορφωνόμαστε ολόπλευρα και να έχουμε δουλειά με δικαιώματα. Τα σχέδια για το άρθρο 16 ματαιώθηκαν και το κίνημα απέδειξε ότι έχει τη δύναμη να καταργήσει στην πράξη και να αφήσει ανεφάρμοστο το νόμο-πλαίσιο. Για αυτό και θα πρέπει να παρθούν καταδικαστικές αποφάσεις στα τμήματα και τις συγκλήτους. Σε τούτη την κατεύθυνση ο αγώνας θα συνεχιστεί με νέες μορφές πάλης, ανυποχώρητα, πιο μαζικά και πιο δυναμικά.
Το κόστος σπουδών και η ουσιαστική αξία του πτυχίου μας είναι κοινά ζητήματα για όλους τους φοιτητές των δημόσιων ΑΕΙ. Για αυτό η θέση και των Κυπρίων φοιτητών ήταν και είναι σε αυτό τον αγώνα. Είναι ψέμα ότι δε μας αφορά ο αγώνας. Ένα ψέμα που χρησιμοποιείται ακόμα από την Πρωτοπορία για να αποπροσανατολίσει από την ουσία των μέτρων που προωθούνται τα οποία μας καίνε άμεσα. Το κόστος των συγγραμμάτων, της σίτισης, της στέγασης, τα φοιτητικά δάνεια και οι ανταποδοτικές υποτροφίες, τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά θα έρθουν να προστεθούν στα όσα σήμερα πληρώνουν οι οικογένειές μας για τις σπουδές.
Από την άλλη η ουσιαστική αξία των πτυχίων των ελληνικών πανεπιστημίων αφορά όλους τους απόφοιτούς τους, άρα και εμάς. Αν τα δημόσια πανεπιστήμια της Ελλάδας απαξιωθούν και υποβαθμιστούν στο ίδιο επίπεδο με ιδρύματα που θα πουλούν πτυχία, αυτό θα έχει αντίκτυπο σε όλους τους κατόχους ελληνικών πτυχίων.
Αυτά όμως, που δρομολογούνται στην Ελλάδα αποτελούν κεντρικές πολιτικές επιλογές σε ευρωπαϊκό επίπεδο και διοχετεύονται σε όλες τις χώρες - μέλη. Η έκβαση του αγώνα που δίνουν μαθητές, φοιτητές, πανεπιστημιακοί, στην Ελλάδα, θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό όσα ενδεχομένως να συναντήσει σε μερικά χρόνια η κυπριακή παιδεία, αφού πλείστα τόσα αντιγράφονται ή μεταφέρονται και στην Κύπρο. Είναι γνωστό άλλωστε ότι στην Κύπρο τόσο το μεγάλο κεφάλαιο, όσο και η δεξιά καραδοκούν για πολύ χειρότερες αναδιαρθρώσεις, από αυτές που επεξεργάζεται η ελληνική κυβέρνηση. Ως γνωστό ο Συναγερμός έχει δείξει τι πολιτική που προωθεί για την κυπριακή παιδεία: δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ενώ εκπρόσωποί του έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν διαφωνούν με την εισαγωγή διδάκτρων στα προπτυχιακά του Πανεπιστημίου Κύπρου και του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου.
Οι συνελεύσεις στις σχολές όλους αυτούς τους μήνες στις οποίες παίρνονται αγωνιστικές αποφάσεις, χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη μαζικότητα. Μεγάλη μερίδα φοιτητών, πολλοί από τους οποίους δεν είναι ούτε ενταγμένοι σε κάποια πολιτική παράταξη, συμφωνούν με τον αγώνα και τα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος. Είναι χαρακτηριστικό επίσης, ότι περισσότερες φοιτητικές παρατάξεις στηρίζουν κοινά πλαίσια αιτημάτων και μορφής αγώνα, που δεν είναι μόνο οι καταλήψεις των σχολών, οι οποίες αποτέλεσαν μια μορφή αγώνα. Οι μαζικές κινητοποιήσεις - πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, οι μαζικές εξορμήσεις στους δρόμους για την ενημέρωση των πολιτών, παραστάσεις διαμαρτυρίες και άλλα είναι πτυχές της πολύμορφης δράσης του κινήματος.
Η φοιτητική ένωση των Κυπρίων της Αθήνας, ΕΦΕΚ Αθήνας, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης συμμετέχει στις κινητοποιήσεις του ελληνικού φοιτητικού κινήματος. Η Προοδευτική, η παράταξη της Αριστεράς στο κυπριακό φοιτητικό κίνημα, είναι η μόνη που είναι παρούσα σε όλες τις κινητοποιήσεις και στις Συνελεύσεις των σχολών. Μόνη από όλες τις τάσεις του κυπριακού φοιτητικού κινήματος βρίσκεται στη διαδικασία ενημέρωσης και συσπείρωσης των συμφοιτητών μας για όσα γίνονται και μας αφορούν. Παράλληλα δίνει τη μάχη μέσα στην ΕΦΕΚ ούτως ώστε αυτή να έχει αγωνιστικό προσανατολισμό. Η Γενική Συνέλευση της ΕΦΕΚ στις 6 του Μάη θα κρίνει αν ο φοιτητικός μας σύλλογος θα συνεχίσει να συντονίζει τη δράση του με το ελληνικό φοιτητικό κίνημα στον κοινό αγώνα με τα κοινά αιτήματα και τον κοινό αντίπαλο.
Υποκριτική είναι η στάση της Πρωτοπορίας όλο αυτό διάστημα. Ταυτισμένη απόλυτα με τη ΔΑΠ προσπαθούσε να πείσει ότι το όλο ζήτημα είναι θέμα κατάληψης ή όχι. Την ίδια στιγμή στήριξε όλα τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, καλούσε τους φοιτητές να στηρίξουν τα πλαίσια της ΔΑΠ στις συνελεύσεις και προσπάθησε να απαγορεύσει τη συμμετοχή της ΕΦΕΚ στις κινητοποιήσεις. Πιο χυδαία όμως ήταν η προσπάθεια της Πρωτοπορίας να συκοφαντήσει το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα με χαρακτηρισμούς κι επίθετα, να μιλά για μειοψηφίες και να του φορτώνει τα επεισόδια που γίνονταν στις πορείες, σε συγχορδία με την κυβέρνηση και την αστυνομία.
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από τη συνέχιση του αγώνα δυναμικά και μαζικά σε συντονισμό με τους εκπαιδευτικούς, τους εργαζομένους και όλο το λαό. Η λαϊκή πάλη που κατέκτησε όλα όσα έχουν σήμερα οι εργαζόμενοι και οι νέοι. Η οργανωμένη λαϊκή μαζική πάλη είναι που θα ανατρέψει τα αντιδραστικά νεοφιλελεύθερα σχέδια για την παιδεία και θα ανοίξει το δρόμο για προοδευτικές αλλαγές στην παιδεία. Για να είναι η παιδεία ενιαία, λαϊκή και δωρεάν. Ενιαία, δηλαδή κοινή χωρίς κατηγοριοποίηση των σχολών και των φοιτητών. Να παίρνουν όλοι οι μαθητές τη γνώση που τους χρειάζεται ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση και την ταξική τους καταγωγή. Παιδεία λαϊκή. Δηλαδή, η παιδεία, η γνώση και η επιστήμη να υπηρετεί το συμφέρον της κοινωνίας και του λαού και όχι το συμφέρον μιας μόνο τάξης. Παιδεία δωρεάν. Δηλαδή να καλύπτονται για όλους τους νέους τα έξοδα της μόρφωσής του από το κράτος για να μπορεί ο νέος απρόσκοπτα να αφοσιωθεί στην μελέτη. Το κίνημα όμως ανοίγει δρόμους για όλη την κοινωνία και όλο τον ελληνικό λαό. Ανατρέπει τους συσχετισμούς σε βάρος της συνολικά αντιλαϊκής πολιτικής και υπέρ της νεολαίας και των εργαζομένων!
