5 Απρίλη: Βάζουμε το σοβινισμό στη γωνιά
Οι διαφορετικές κι αντίθετες πολιτικές και ιδεολογικές θέσεις, η ύπαρξη πολιτικών δυνάμεων, είναι η αντανάκλαση της ίδιας της κοινωνικής πραγματικότητας. Κι αυτή η πραγματικότητα υπάρχει μέσα στο φοιτητικό κίνημα, που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κυπριακής κοινωνίας. Εμείς δεν κρύβουμε τις διαφορές που έχουμε, αλλά αντίθετα, θεωρούμε ότι η πάλη των ιδεών και η πολιτική αντιπαράθεση είναι χρήσιμη όταν γίνεται με επιχειρήματα. Είναι φυσικό ενόψει των εκλογών, οι παρατάξεις να αναδεικνύουν πιο έντονα τις θέσεις και τη δράση τους. Από την άλλη είναι άσκοπο να θυμούνται την τελευταία στιγμή ότι υπάρχουν φοιτητικά προβλήματα και να ψάχνουν θέσεις για να δείξουν συνδικαλιστική δράση. Άλλωστε, οι φοιτητές ξέρουν πολύ καλά ποια είναι η δράση του καθενός μας ολόχρονα.
Για εμάς, οι θέσεις που εκφράζει η ΦΠΚ Πρωτοπορία, τόσο στο κυπριακό όσο και στα φοιτητικά ζητήματα, τη θέτουν όχι μόνο απέναντι από την Προοδευτική, αλλά κι απέναντι από τα συμφέροντα των φοιτητών. Ως η παράταξη του ΔΗΣΥ, η ΦΠΚ Πρωτοπορία, είναι η δύναμη που μεταφέρει το νεοφιλελευθερισμό μέσα στο φοιτητικό κίνημα. Όπως η ίδια η Πρωτοπορία ομολογεί στην τελευταία της ανακοίνωση (όπου λέει ότι σε «πολυάριθμες περιπτώσεις» έπρεπε να εναντιωθεί στο κόμμα της, γιατί είχε θέσεις που έπλητταν τους φοιτητές), ο ΔΗΣΥ, είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση, προώθησε και στήριξε τα πιο αντιφοιτητικά κι αντινεανικά μέτρα: προσπάθησε να μειώσει τη φοιτητική χορηγία στις 500 λίρες, να μειώσει τους μισθούς των νεοδιοριζόμενων στο δημόσιο, έκοψε τη φοιτητική χορηγία από τους εργαζόμενους, τους παντρεμένους και τους ν+1 και ν+2 φοιτητές, στήριξε την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κ.ο.κ. Αυτό που δεν ομολογεί η Πρωτοπορία, είναι ότι ενώ έπρεπε να εναντιωθεί στο κόμμα της, δεν το έκαμε. Γιατί καταψήφισε τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, απείχε ή συμμετείχε συμβολικά σε αυτές, δεν πήρε καμιά πρωτοβουλία διεκδίκησης και στο τέλος-τέλος γίνεται το εκλογικό επιτελείο του Συναγερμού σε κάθε ευκαιρία. Δηλαδή ενώ λέει ότι διαφωνεί με αυτά που ψηφίζει ο ΔΗΣΥ, χρησιμοποιεί τους φοιτητές για να δυναμώσει η φωνή του ΔΗΣΥ.
Στο κυπριακό, η στάση της Πρωτοπορίας είναι διπλά τραγική. Δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει με τον εαυτό της τι ακριβώς θέλει. Αλλού μιλά για λύση, επανένωση και συμβίωση με τους Τ/κ κι αλλού συνθηματολογεί για την ένωση, υμνεί το Γρίβα, καταψηφίζει τα βήματα της ΕΦΕΚ για επαναπροσέγγιση κι αρνείται κάθε αναφορά στην ομοσπονδία. Λέει από τη μια ότι στηρίζει τους χειρισμούς του Προέδρου Χριστόφια κι από την άλλη κατεβαίνει με το Δράσις-ΚΕΣ στην αντικατοχική πορεία και φωνάζει σοβινιστικά συνθήματα και βρισιές για το Δ. Χριστόφια. Κι ενώ διαγωνίζεται στην πατριδοκαπηλία με το Δράσις-ΚΕΣ, την ίδια ώρα διαφημίζει την υποταγή στο ΝΑΤΟ και τη φιλοαμερικάνικη πολιτική της. Βέβαια, όλα αυτά κρύβονται επιμελώς πίσω από το προσωπείο των πελατειακών σχέσεων, των πάρτι, των σημειώσεων κλπ.
Από την άλλη, το Δράσις-ΚΕΣ είναι η παράταξη της ακροδεξιάς, που ιδρύθηκε από τον ίδιο το Γρίβα, πράγμα που ντρέπονται να λένε δημόσια (και καλά κάνουν). Το Δράσις-ΚΕΣ είχε στον έλεγχο του την ΕΦΕΚ την περίοδο της δικτατορίας στην Ελλάδα και διέπρεψε στη συνεργασία με το χουντικό καθεστώς, την κατάδοση δημοκρατικών φοιτητών, αργότερα στρατολογούσε φοιτητές στην ΕΟΚΑ Β΄ και δε δίστασε να στείλει συγχαρητήριο τηλεγράφημα στην πραξικοπηματική κυβέρνηση του αρχιπροδότη Σαμψών. Όμως και η Χούντα περιέβαλε με περισσή στοργή το Δράσις-ΚΕΣ, επιχορηγώντας το οικονομικά και διορίζοντας το ΔΣ του Δράσις ως ΔΣ της ΕΦΕΚ. Με αυτό το παρελθόν, δεν είναι ανεξήγητο το παρόν του Δράσις-ΚΕΣ. Έχει σκοπό της ύπαρξης του την εναντίωση στην επανένωση και την ομοσπονδιακή λύση, απεχθάνεται την προοπτική συμβίωσης με τους Τ/κ και μιλά ακόμα για ένωση με την Ελλάδα… Δε διστάζει να χρησιμοποιεί τρομοκρατία και βία κι έχει άψογες σχέσεις με νεοφασιστικές οργανώσεις της Ελλάδας (Χρυσή Αυγή). Όμως ο «πατριωτισμός» κι ο «αντιιμπεριαλισμός» του Δράσις-ΚΕΣ, αποδεικνύεται ανέξοδη συνθηματολογία, αφού αποδέχεται την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και τα παρακλάδια του.
Οι κοκορομαχίες Πρωτοπορίας και Δράσις-ΚΕΣ που συχνά βλέπουν οι φοιτητές, δεν έχουν να κάνουν με ουσιαστικές διαφορές, αλλά με τη μοιρασιά των ψήφων. Το Δράσις-ΚΕΣ ήταν για χρόνια η επίσημη παράταξη του Συναγερμού, μέχρι τη στιγμή που ανέλαβε αυτό το ρόλο η Πρωτοπορία. Άλλωστε, τα ίδια πράγματα ψήφιζαν σε κάθε προεδρικές εκλογές, όπως και στις τελευταίες. Οι δύο παρατάξεις συνεργάζονταν άψογα για δεκαετίες μέσα στο σύλλογο, πράγμα που επανέλαβαν και πέρσι όταν η συμμαχία τους κατέλαβε τις οργανικές θέσεις της ΕΦΕΚ. Αποτέλεσμα; Δεν έκαναν απολύτως τίποτα για κανένα φοιτητικό ζήτημα και μετέτρεψαν τις εκδηλώσεις του συλλόγου σε πανηγύρια σοβινισμού και γριβισμού, με συνθήματα του τύπου «Ελλάς-Κύπρος-Ένωσις». Όταν μάλιστα πρόκειται να στραφούν ενάντια στο ΑΚΕΛ, το Δ. Χριστόφια, την Προοδευτική ή να βρίσουν τους Τ/κ, είναι αδύνατον να τους ξεχωρίσει κανείς. Ο φανατισμός τους οδηγεί σε παροξυσμό. Έφτασαν στο σημείο να αρνούνται να καταδικάσουν τις επιθέσεις εναντίον των Τ/κ που έγιναν τον περασμένο Γενάρη (συνεδρία ΔΣ, 20.01.2009). Είναι μια θλιβερή αλήθεια, ότι αυτές οι παρατάξεις αθροίζουν 46% μέσα στην ΕΦΕΚ και είναι επικίνδυνο το γεγονός ότι η δράση της Χρυσής Αυγής βρίσκει έδαφος μέσα στους φοιτητές και τους μαθητές της Κύπρου.
Εμείς ήμασταν και είμαστε απέναντι σε όσα πρεσβεύει η ακροδεξιά. Η Προοδευτική Κ.Φ. είναι η μόνη συνεπής δύναμη, που χωρίς ταλαντεύσεις αντιπαλεύει τον εθνικισμό μέσα στο φοιτητικό κίνημα και ευρύτερα στη νεολαία. Εμείς θέλουμε να πάνε οριστικά στους σκουπιδοτενεκέδες της ιστορίας τα ιδεολογήματα και τα συνθήματα που οδήγησαν στο δίδυμο έγκλημα του 1974. Εμείς θέλουμε μια Κύπρο ανεξάρτητη, που να ανήκει μόνο στο λαό της. Θέλουμε λευτεριά κι επανένωση της πατρίδας μας και αδελφοσύνη Ε/κ και Τ/κ. Έχουμε το βλέμμα στραμμένο στη μέρα της δικαίωσης της Κύπρου, τότε που θα ανατείλει ο ήλιος της ειρήνης στον τόπο μας. Όλοι εμείς, στις 5 του Απρίλη στέλλουμε το πιο τρανταχτό μήνυμα. Βάζουμε τον εθνικισμό στη γωνία. Δυναμώνουμε την Προοδευτική και διατρανώνουμε ότι η γενιά μας δε θα πέσει στο βούρκο του σοβινισμού αλλά θα γίνει η γενιά της επανένωσης!
