Καταρτισμός ΔΣ ΕΦΕΚ Αθήνας: ανίερες συμμαχίες…
(της Αφροδίτης Κατσή,
Μάη 2009)
Σταθερή επιδίωξη της Προοδευτικής Κ.Φ. από τη μέρα της ίδρυσης της, είναι η συνεργασία των δημοκρατικών δυνάμεων του κυπριακού φοιτητικού κινήματος στη βάση κοινών αρχών και στόχων, τόσο στο επίπεδο των κατά τόπους φοιτητικών ενώσεων, όσο και στην Παγκύπρια Ομοσπονδία Φοιτητικών Ενώσεων, η οποία ήταν γέννημα της δημοκρατικής ενότητας. Η δημοκρατική συνεργασία Προοδευτικής, Αναγέννησης και Αγώνα, θεμελιώθηκε τη δεκαετία του 1970 στη βάση της κοινής επιδίωξης για εκδημοκρατισμό του φοιτητικού κινήματος και απομόνωση των σοβινιστικών στοιχείων που κατακρατούσαν την ΕΦΕΚ Αθήνας.
Η ιστορία του φοιτητικού κινήματος, καταδεικνύει ότι όπου κι όταν επιτυγχάνεται η δημοκρατική συνεργασία, οι φοιτητικές ενώσεις κάνουν σημαντικά βήματα μπροστά, αναπτύσσουν ουσιαστική δράση και στέλνουν τα ορθά κι αγωνιστικά μηνύματα για το δίκαιο του Λαού μας. Σε διαφορετικές περιπτώσεις, οι φοιτητικοί σύλλογοι βουλιάζουν στην αδράνεια και το σοβινισμό. Η περίπτωση της ΕΦΕΚ Αθήνας είναι χαρακτηριστική. Για δεκαετίες η Πρωτοπορία και το Δράσις-ΚΕΣ είχαν μαζί την πλειοψηφία των εδρών στο Διοικητικό Συμβούλιο. Η δράση του συλλόγου περιοριζόταν σε ετήσια μνημόσυνα για τον αρχιπροδότη Γρίβα και μηδενική δράση για τα προβλήματα του φοιτητόκοσμου. Τα πράγματα ανατράπηκαν όταν η συνεχής ανοδική πορεία της Προοδευτικής οδήγησε το 2002 στην κατάκτηση τρίτης έδρας στο ΔΣ του συλλόγου. Έτσι, στη βάση ενός κοινού προγραμματισμού αρχών και στόχων, διαμορφώθηκε από την Προοδευτική, την Αναγέννηση και τον Αγώνα η δημοκρατική πλειοψηφία στο σύλλογο, που στην πορεία της μέχρι σήμερα (με εξαίρεση τη χρονιά 2007-2008), κατάφερε να βάλει την ΕΦΕΚ Αθήνας σε τροχιά αγώνα για την ανεξαρτησία κι επανένωση της πατρίδας μας και των διεκδικήσεων για το φοιτητή.
Η χρονιά που πέρασε χαρακτηρίστηκε από τα σημαντικά βήματα που έκανε ο σύλλογος μας προς τα εμπρός, χάρη στη δημοκρατική συνεργασία που επανασυστάθηκε. Οι προτάσεις της Προοδευτικής για ανάπτυξη δράσης στην επαναπροσέγγιση με τους Τ/κ νέους, για συμμετοχή στους αγώνες του ελληνικού φοιτητικού κινήματος, πρωτοβουλίες διεθνιστικής αλληλεγγύης, διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων υλοποιήθηκαν, αφού ψηφίστηκαν από την Αναγέννηση και τον Αγώνα. Δεν έλειψαν βέβαια οι ταλαντεύσεις από μέρους τους, όπως η ενέργεια τους να αλλάξουν τη διαδικασία καταρτισμού των εκλογικών καταλόγων κατά τον τρόπο που ήθελε η Πρωτοπορία ή το ρεσιτάλ αντιακελισμού που έδωσαν στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου.
Όμως παρόλα αυτά, η Προοδευτική, αμέσως μετά τις εκλογές απηύθυνε δημόσιο και ανοιχτό κάλεσμα προς την Αναγέννηση και τον Αγώνα για να συνεχίσουμε μαζί τους κοινούς ιστορικούς αγώνες και την πετυχημένη συνεργασία των τελευταίων χρόνων. Όμως οι ηγεσίες τόσο της Αναγέννησης, όσο και του Αγώνα, αρνήθηκαν να συνδιαμορφώσουμε εκ νέου ένα κοινό πρόγραμμα δράσης του συλλόγου.
Έτσι η Προοδευτική προχώρησε στη διεκδίκηση της προεδρίας του συλλόγου, καταθέτοντας πρώτα ένα πλαίσιο αρχών για τη δράση του συλλόγου στο κυπριακό και στους φοιτητικούς αγώνες. Καλέσαμε ξανά, έστω και την υστάτη, να στηριχθεί το πλαίσιο αυτό, που στην ουσία περιλάμβανε αυτά στα οποία βασίστηκε η δημοκρατική συνεργασία όλα τα προηγούμενα χρόνια: Να γίνει ο σύλλογος μας έπαλξη αγώνα για δίκαιη λύση, που θα επανενώνει την Κύπρο και το λαό μας με ομοσπονδιακή λύση, για επαναπροσέγγιση Ε/κ και Τ/κ, για δράση ενάντια στον εθνικισμό. Να συνεχίσει να αγωνίζεται η ΕΦΕΚ για τα δίκαια αιτήματα των φοιτητών, δυναμώνοντας τους αγώνες για το δικαίωμα των νέων στη μόρφωση και τη δουλειά. Η άρνηση τους όμως ήταν κάθετη. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, η Προοδευτική αρνήθηκε να διεκδικήσει οργανικές θέσεις σε ένα συμβούλιο χωρίς προγραμματικούς στόχους και δημοκρατικό προσανατολισμό. Για εμάς, ο καταρτισμός του συλλόγου και η ανάληψη θέσεων στο ΔΣ, γίνεται προκειμένου να προωθηθούν οι θέσεις και οι αρχές που εκφράζει η Προοδευτική, δηλαδή το 1/3 το κυπριακού φοιτητικού κινήματος.
Η παράταξη του Αγώνα παρουσιάστηκε με ένα πλαίσιο που διέγραφε και αναιρούσε τα όσα στήριζε μέχρι σήμερα (πχ λύση ομοσπονδίας). Η Αναγέννηση όμως, ανέλαβε το θλιβερό ρόλο που ανέκαθεν έπαιζε το Δράσις-ΚΕΣ. Συνεργάστηκε με την Πρωτοπορία, αποδεχόμενη την πρόταση της να αναλάβει την αντιπροεδρία του συλλόγου. Με τη συνενοχή της Αναγέννησης και την ανοχή του Αγώνα, η Πρωτοπορία κατέλαβε την προεδρία και τις υπόλοιπες οργανικές θέσεις του ΔΣ, πλην της αντιπροεδρίας που παραχώρησε στην Αναγέννηση. Για εμάς όμως πιο θλιβερό, είναι η παρέκκλιση των δύο παρατάξεων από θέσεις αρχών και η πολιτική αυτοαναίρεση τους σε θεμελιώδη ζητήματα του κυπριακού.
Η στάση των ηγεσιών τόσο της Αναγέννησης, όσο και του Αγώνα, που το τελευταίο διάστημα φλερτάρουν συνεχώς με την παράταξη του ΔΗΣΥ και διαγωνίζονται με το Δράσις-ΚΕΣ σε ακροδεξιά ρητορεία, είναι επικίνδυνη για την υπόθεση του κυπριακού και συνδέεται άμεσα με το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο. Θεωρούμε ότι έχει να κάνει με τις προσπάθειες του Συναγερμού και μερίδας στελεχών του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, να υποσκάψουν τον Πρόεδρο Χριστόφια και την πολιτική του. Την ίδια ώρα μάλιστα, που οι πιο ακραίες εθνικιστικές δυνάμεις ενισχύονται και γίνονται πιο ακραίες, με σημαία τους το σοβινισμό και τον αντιακελισμό.
Η Προοδευτική, ακόμα και τώρα, συνεχίζει να τείνει χέρι συνεργασίας προς την Αναγέννηση και τον Αγώνα. Πιστεύουμε δε, ότι κι αν ακόμα οι ηγεσίες των δύο παρατάξεων το αρνούνται, οι δημοκρατικοί φοιτητές που τους στηρίζουν θέλουν τη συνέχιση της συνεργασίας. Η Προοδευτική πάντως θα συνεχίσει να εργάζεται για την πλατιά ενότητα όλων των δημοκρατικών φοιτητών, που θέλουν το σύλλογο να αγωνίζεται για την επανένωση του τόπου μας και να διεκδικεί για τα δίκαια αιτήματά μας. Ας καταλάβουν όσοι προσπαθούν να χτυπήσουν το ΑΚΕΛ ότι θα αποτύχουν, γιατί απέναντι τους θα βρουν τη νεολαία και την εργατιά, τον κάθε Κύπριο που θέλει τη λευτεριά και την επανένωση και ξέρει ότι το Κόμμα του Λαού είναι η φωνή του, η δύναμη του και η ελπίδα του!
