ΟΧΙ στο ψευδοκράτος - Κύπρος, ενωμένη-ανεξάρτητη!
(Νιόμβρης 2007,
του Άγγελου Ευαγγέλου)
Στις 15 Νοεμβρίου του 1983, εννέα χρόνια μετά το πραξικόπημα και την εισβολή, η Άγκυρα και ο Ντενκτάς προχώρησαν στην ανακήρυξη του ψευδοκράτους στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας που κατέχεται από τα τουρκικά στρατεύματα. Η παράνομη ανακήρυξη της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» ήταν το αποκορύφωμα των διχοτομικών ενεργειών που μεθόδευσε η Άγκυρα και που στόχο είχαν την εδραίωση της διαίρεσης και της κατοχής. Το ΣΑ του ΟΗΕ με ψήφισμά του κήρυξε παράνομη αυτή την ενέργεια και κάλεσε όλα τα κράτη μέλη του να μην αναγνωρίσουν το κατοχικό μόρφωμα. Τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών αποτελούν ασπίδα για την Κυπριακή Δημοκρατία και την νομιμότητά της. Η συμβολή των σοσιαλιστικών κρατών και του κινήματος των Αδεσμεύτων ήταν καθοριστική για τη διπλωματική επιτυχία αυτή της Κύπρου.
Το κατοχικό καθεστώς βασίστηκε στη δύναμη του τούρκικου στρατού και διαποτίστηκε με εθνικισμό, σοβινισμό, φασιστικές νοοτροπίες, νοθείες στις «εκλογές», τρομοκρατία, φυλακίσεις και δολοφονίες δημοσιογράφων και προοδευτικών Τ/κ και κατάπνιξη κάθε φωνής που μιλούσε για συμβίωση με τους Ε/κ. Ο Ντενκτάς για δεκαετίες απαγόρευε κάθε επικοινωνία μεταξύ των δύο κοινοτήτων ενώ δεκάδες χιλιάδες έποικοι μεταφέρθηκαν από την Τουρκία με σκοπό τη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού και τη μετατροπή των Τ/κ σε μειοψηφία. Ο εποικισμός είναι μια άλλη όψη της κατοχής και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Για τρεις δεκαετίες στην τ/κυπριακή ηγεσία βρισκόταν ο Ντενκτάς, αμετακίνητος από τη θέση ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο ξεχωριστοί λαοί, που δεν μπορούν να συμβιώσουν ειρηνικά κι άρα πρέπει να δημιουργηθούν δύο ξεχωριστά κυρίαρχα κράτη που θα συνεργάζονται σαν δύο γείτονες και τίποτα παραπάνω.
Με την παράνομη δημιουργία της η «ΤΔΒΚ» περιήλθε με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας σε πολιτική και οικονομική απομόνωση από την διεθνή κοινότητα, πλην της Τουρκίας. Η απομόνωση αυτή ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής της τ/κ ηγεσίας στην προσπάθεια της για διατήρηση των τετελεσμένων της κατοχής. Είναι για αυτό που εμείς υποστηρίζουμε ότι η όποια απομόνωση των Τ/κ, στο βαθμό που υπάρχει, οφείλεται στην κατοχή, στην ύπαρξη του ψευδοκράτους και όχι στην ε/κ κοινότητα.
Το 2004 ο Ντενκτάς παρέδωσε την «προεδρία» του ψευδοκράτους στο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Το κόμμα του Ταλάτ, το Τουρκικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είχε για δεκαετίες αδελφικές σχέσεις με το ΑΚΕΛ και όταν στην ηγεσία του βρισκόταν ο αείμνηστος Οζγκέρ Οζκιούρ συμφώνησαν σε κοινές θέσεις για τη λύση του κυπριακού. Οι Τ/κ με μπροστάρη την αριστερά πίστευαν οτι ο Ταλατ θα εφέρνε την απεξάρτηση από την Άγκυρα και την επανένωση της Κύπρου. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, η νέα ηγεσία άρχισε να απογοητεύει τους Ε/κ αλλά και τους Τ/κ. Όχι μόνο δεν έφερε απεξάρτηση από την Άγκυρα, αλλά ευθυγραμμίστηκε πλήρως μαζί της και προβάλλει ως άμεσο στόχο, αντί την επανένωση, την άρση της απομόνωσης των Τ/κ. Η ελπίδα βρίσκεται στους απλούς Τ/κ που επιμένουν στην επανένωση και στην επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων.
Τα τελευταία χρόνια οι προσπάθειες για αναβάθμιση του ψευδοκράτους εντείνονται (αναγνώριση της επιτροπής αποζημιώσεων από το ΕΔΑΔ και το ψήφισμα του γερμανικού κοινοβουλίου που ζητά από την κυβέρνηση την άρση του αποκλεισμού και απευθείας συνεργασία ΕΕ και κατεχομένων, επαφές του ψευδοκράτους με κρατικούς φορείς διεθνώς, ακτοπλοϊκή σύνδεση Συρίας -κατεχόμενης Αμμοχώστου). Απαράδεκτη είναι η συνομολόγηση πρωτοκόλλου Βρετανίας - Τουρκίας, όπου τα κατεχόμενα αποκαλούνται «ΤΔΒΚ» και ζητείται η ανάπτυξη άμεσων σχέσεων με τους Τ/κ και υποστήριξης του «δικαιώματος» τους για αντιπροσώπευση στο Ευρωκοινοβούλιο και η άρση της λεγόμενης απομόνωσης των Τ/κ.
Η εχθρική στάση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και η αδιαλλαξία της Τουρκίας είναι ο κύριος και πρώτος αίτιος του συνεχιζόμενου αδιεξόδου στο κυπριακό. Όμως, η Κυπριακή Δημοκρατία και η ε/κ πλευρά δεν μπορεί να κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια. Η κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει σκληρές μάχες εντός και εκτός της ΕΕ για να αποτρέψει τέτοιες μεθοδεύσεις και να απαιτήσουμε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Άγκυρας απέναντι στην Κύπρο. Πρέπει να λάβουμε πρωτοβουλίες που να διατρανώνουν τη βούληση μας για λύση, να φέρνουν τους Τ/κ μαζί μας και όχι να τους στέλλουν στην αγκαλιά της Τουρκίας.
Φέτος κλείνουμε 24 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Ο Λαός μας καταδικάζει το κατοχικό μόρφωμα, το οποίο συνιστά ένα σοβαρότατο εμπόδιο στις προσπάθειες για λύση. Τυχόν σκέψεις που δημιουργούνται μέσα στους Ε/κ για αποδοχή της σημερινής κατάστασης και νομιμοποίηση της διχοτόμησης, ισοδυναμούν με δικαίωση του εγκλήματος και ξεπούλημα της μισής Κύπρου. Σημαίνει ακόμα ότι η μισή Κύπρος θα γίνει επαρχία της Τουρκίας και η υπόλοιπη θα γίνει δικοινοτική αφού σ’ αυτή έχουν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα και οι Ε/κ και οι Τ/κ. Άρα οι σκέψεις για διχοτόμηση κι ένα «καθαρά ελληνικό κράτος στο νότο», αν όχι προδοτικές, είναι σίγουρα ανεδαφικές.
Για αυτό εμείς δεν σταματούμε ούτε στιγμή να εργαζόμαστε για την επανένωση, την επαναπροσέγγιση Ε/κ και Τ/κ και να αντιπαλεύουμε τον εθνικισμό. Διότι η αδελφοσύνη Ε/κ και Τ/κ για την Αριστερά έχει βαθιές ιδεολογικές ρίζες που ανανεώνονται από την παράδοση κοινών ταξικών αγώνων που έγιναν πραγματικότητα από το Λαϊκό Κίνημα. Η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα διζωνικό-δικοινοτικό ομοσπονδιακό κράτος, η αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων, ο τερματισμός του εποικισμού και η αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων είναι ο δρόμος για να γίνει ο Λαός μας αφέντης στον τόπο του.
