Να γίνουμε η γενιά της επανένωσης!
(Σεπτέμβρης 2008,
του Μάριου Λοϊζίδη)
Η εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας άνοιξε παράθυρο ελπίδας για λύση του κυπριακού. Μέσα σε πολύ σύντομη περίοδο, η πολιτική που εγκαινίασε ο Πρόεδρος έβγαλε το κυπριακό από τη στασιμότητα στην οποία είχε περιέλθει κι ανέτρεψε τα αρνητικά δεδομένα και τις πιέσεις από τη διεθνή κοινότητα σε βάρος της ε/κ κοινότητας. Την ίδια ώρα επιτεύχθηκε μια ευρύτατη συναίνεση στο εσωτερικό της ε/κ κοινότητας, τόσο σε επίπεδο πολιτικών δυνάμεων, όσο και πλατιά μέσα στο λαό, ενώ βελτίωσε άρδην το κλίμα και τις σχέσεις με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας. Ξεκάθαρο κι αδιαμφισβήτητο μήνυμα της πολιτικής του Δημήτρη Χριστόφια, ο αγώνας για εξεύρεση δίκαιης λύσης, το συντομότερο δυνατόν, η εμμονή σε αρχές με ταυτόχρονη ευελιξία στην τακτική και συνεχή ανάληψη πρωτοβουλιών.
Οι πρωτοβουλίες προς τη διεθνή κοινότητα έφεραν καρπούς. Οι επαφές που είχε ο Πρόεδρος με τις χώρες μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, την ΕΕ αλλά και η ανάπτυξη διπλωματικών σχέσεων με τις αραβικές χώρες και τη Λατινική Αμερική, έγιναν η φωνή του δίκαιου αγώνα μας σε όλο τον κόσμο. Ξεκαθαρίσαμε στο διεθνή παράγοντα ότι η λύση θα είναι από τους Κύπριους για τους Κύπριους στη βάση των αρχών του διεθνούς δικαίου. Οι θέσεις μας γίνονται κατανοητές και δεκτές. Εδώ εντάσσονται και οι προσπάθειες προς χώρες που διαχρονικά είχαν αρνητικό ρόλο στο κυπριακό, όπως η Μεγάλη Βρετανία. Η μαχητική πολιτική γραμμή της κυβέρνησης, οδήγησε στην υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης με τη Μεγάλη Βρετανία, στο οποίο έγιναν δεκτές οι θέσεις της πλευράς μας για τις αρχές λύσης του κυπριακού και αναχαιτίστηκαν σε μεγάλο βαθμό οι προσπάθειες αναβάθμισης του ψευδοκράτους. Οι τελευταίες αποφάσεις που λήφθηκαν σχετικά με το κυπριακό μέσα στον ΟΗΕ και την ΕΕ, κινούνται σε θετική κατεύθυνση κι αυτό είναι αποτέλεσμα της δικής μας προσπάθειας κι επιμονής.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στο κυπριακό επιτρέπουν να βλέπουμε το μέλλον με συγκρατημένη αισιοδοξία, χωρίς βέβαια να πετούμε στα σύννεφα. Κινήσεις με ισχυρούς συμβολισμούς, όπως το άνοιγμα της Λήδρας μετά από μισό αιώνα, σίγουρα δε λύνουν το κυπριακό, αλλά διαμορφώνουν θετικό κλίμα και αποδεικνύουν ότι οι δύο κοινότητες, όταν υπάρχει καλή θέληση, μπορούν να μιλούν με κοινή γλώσσα και να συμφωνούν.
Ακόμα περισσότερο, οι συναντήσεις μεταξύ των δύο ηγετών Χριστόφια - Ταλάτ από το Μάρτη μέχρι τον Ιούλη ήταν ουσιαστικού περιεχομένου και καθοριστικές για τη μέχρι σήμερα θετική πορεία του κυπριακού. Η υλοποίηση της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου με τη σύσταση των ομάδων εργασίας και τεχνικών επιτροπών, βοήθησε στο να συζητηθούν θέματα ουσίας του κυπριακού αλλά και της καθημερινότητας. Ακολούθησαν άλλες δύο συναντήσεις, μια στις 23 Μάη και μια την 1η Ιούλη, οι οποίες οδήγησαν στο ξεκαθάρισμα της βάσης λύσης του κυπριακού.
Η βάση λύσης του κυπριακού, πάνω στην οποία θα διεξαχθούν οι διαπραγματεύσεις είναι ξεκάθαρη: διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα και με πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων, όπως αυτή περιγράφεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Την ίδια ώρα έχει γίνει ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να ασκηθεί επιδιαιτησία από τον ΟΗΕ, ούτε θα τεθούν ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα στην όλη διαδικασία. Αυτό ήταν πάγια θέση της πλευράς μας και επιτεύχθηκε με τη σαφή δήλωση του ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν στη συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο Χριστόφια. Η λύση θα συμφωνηθεί πρώτα από τους ηγέτες και μετά θα τεθεί σε χωριστά δημοψηφίσματα για έγκριση της από τις δύο κοινότητες που συναποτελούν τον κυπριακό λαό.
Έτσι οδηγηθήκαμε στις 25 του Ιούλη στην απόφαση των δύο ηγετών, που συνεκτιμώντας το έργο που παρήγαγαν οι ομάδες, ανακοίνωσαν τη νέα φάση της διαδικασίας, δηλ. την έναρξη των απευθείας διαπραγματεύσεων την 3η του Σεπτέμβρη. Άλλωστε, είναι φυσιολογικό ότι οι τεχνοκράτες των ομάδων εργασίας δε θα μπορούσαν να καταλήξουν σε όλα τα θέματα, αφού απαιτούνται πολιτικές αποφάσεις από τους ίδιους τους ηγέτες.
Η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μια ομοσπονδιακή και ενωμένη Κύπρο ανεξάρτητη, κυρίαρχη, εδαφικά ακέραιη και αποστρατιωτικοποιημένη είναι ο τελικός μας στόχος. Χωρίς μονομερή δικαιώματα επέμβασης, εγγυήσεις και ασφυκτικούς εναγκαλισμούς από τις λεγόμενες μητέρες πατρίδες, ο κυπριακός λαός ενωμένος θα επουλώσει μια για πάντα τις πληγές που άφησαν ο ιμπεριαλισμός, η κατοχή και οι εθνικιστές στο κορμί της πατρίδας μας.
Ταυτόχρονα όμως, αντιλαμβανόμαστε τις σημαντικές διαφορές που υπάρχουν σε ορισμένα θέματα και γνωρίζουμε ότι το κλειδί της λύσης βρίσκεται στην Άγκυρα. Η καλή βούληση της ελληνοκυπριακής πλευράς δεν μπορεί από μόνη της να οδηγήσει σε λύση. Η αστάθεια στο εσωτερικό της Τουρκίας και οι αντικρουόμενες τοποθετήσεις που εκπέμπει κατά διαστήματα η τουρκική πλευρά δυσκολεύουν την κατάσταση. Όμως η απάντηση δεν είναι η απραξία και η ηττοπάθεια. Μια αποφασιστική πολιτική που να υπερασπίζεται αρχές και να είναι ευέλικτη στους χειρισμούς είναι μονόδρομος για τη δική μας πλευρά. Ο μόνος δρόμος που, έστω μέσα από δυσκολίες και αντιξοότητες, οδηγεί στην άρση της κατοχής και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας.
Είναι φανερό ότι η πολιτική του Προέδρου Χριστόφια αγκαλιάζεται από το λαό και τυγχάνει της στήριξης των πολιτικών δυνάμεων. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν διακομματική αποδοχή των χειρισμών του Προέδρου και της έναρξης των διαπραγματεύσεων που φτάνει στα πρωτοφανή επίπεδα του 75 και 80%. Η ελληνοκυπριακή κοινότητα, πιο ενωμένη κι αισιόδοξη από ποτέ, διεκδικεί μια δίκαιη λύση που θα επανενώνει τον τόπο μας και θα ξανασμίγει Ε/κ και Τ/κ.
Είναι αλήθεια ότι ακούγονται και διαφορετικές απόψεις, τόσο μέσα στην ε/κ όσο και στην τ/κ κοινότητα. Κάποιες πηγάζουν από διαφορετικές εκτιμήσεις, άλλες όμως κρύβουν (κάποτε δεν το κρύβουν καν) άρνηση της λύσης, της ομοσπονδίας και της συμβίωσης των δύο κοινοτήτων κι αποπνέουν σοβινισμό. Όλοι αυτοί θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η παγίωση της διχοτόμησης θα αποβεί σε βάρος και των Ε/κ και των Τ/κ και ότι από τη λύση δε θα προκύψει ούτε ένα δεύτερο ελληνικό κράτος ούτε μια προέκταση της τουρκικής Ανατολίας.
Η Προοδευτική Κ.Φ, από το δικό της μετερίζι, θα συνεχίσει να υπερασπίζεται αρχές ως προς τη λύση, να προωθεί την επαναπροσέγγιση, την αλληλοκατανόηση και το διάλογο μεταξύ των δύο κοινοτήτων, να αντιπαλεύει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τον εθνικισμό-σοβινισμό, που τόσα δεινά έφεραν στο νησί μας. Η λαϊκή εντολή του Φλεβάρη γίνεται πράξη! Ο κυπριακός λαός ενωμένος αγωνίζεται για επανένωση της πατρίδας του. Σε τούτο τον αγώνα, κανένας Κύπριος δεν περισσεύει. Καλούμε όλους τους νέους της Κύπρου να γίνουμε η γενιά της επανένωσης!
