Νησί Ειρήνης
(Νοέμβρης 2008,
του Μάριου Λοϊζίδη)
Όσο το ΑΚΕΛ είναι στην εξουσία, η Κύπρος δε θα συνδεθεί με το ΝΑΤΟ. Αυτή ήταν η ξεκάθαρη δήλωση του Προέδρου Χριστόφια, πριν μερικές βδομάδες, για να προσθέσει, μάλιστα, ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει καν λόγο ύπαρξης. Ούτε σύγχυσε τις ιδιότητες του ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ούτε «νόμισε ότι μιλούσε σε κομματικό ακροατήριο», όπως είπαν κι έγραψαν διάφορα ΜΜΕ και πολιτικές δυνάμεις.
Αντίθετα, ο Πρόεδρος Χριστόφιας μίλησε ως ηγέτης ενός Λαού που δεινοπάθησε από το ΝΑΤΟ, τον οργανισμό που ματοκύλισε την Κύπρο του 1974, όπως ματοκύλισε δεκάδες άλλους λαούς του κόσμου. Εξέφρασε ατόφια τη θέληση των Κυπρίων να κρατήσουν όσο πιο μακρυα γίνεται από το νησί τους, τον πολεμικό οργανισμό που σπέρνει πραξικοπήματα, χούντες, πολέμους, προσφυγιά και θάνατο. Ο αγώνας του Λαού μας γίνεται για να ανατρέψουμε τα τετελεσμένα του δίδυμου νατοϊκού εγκλήματος, καταργώντας πρώτα την τουρκική κατοχή και στη συνέχεια απαιτώντας τη διάλυση των βρετανικών βάσεων να αποστρατιωτικοποιηθεί πλήρως όλο το νησί. Δε γίνεται για να δικαιώσουμε τους θύτες.
Είναι πάντως εντυπωσιακό πως διάφοροι που υποτίθεται εκφράζουν έντονα αντιτιθέμενες απόψεις για το κυπριακό, όταν βρίσκονται απέναντι σε ζητήματα όπως το ΝΑΤΟ, ευθυγραμμίζονται και ταυτίζονται απόλυτα. Έτσι, έχουμε ως αναμέναμε, το ΔΗΣΥ από τη μια να ενοχλείται σφόδρα που ο Πρόεδρος κάνει «ατυχείς δηλώσεις εναντίον του ΝΑΤΟ κι αρνείται την ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» (Ν. Αναστασιάδης, 22/11/08). Από την άλλη όμως έχουμε κι αυτούς, που ενώ κατηγορούσαν το Δ. Χριστόφια, από τη μέρα της υποψηφιότητας του ως όργανο των Αμερικανοβρετανών, αποφάσισαν τώρα να κάνουν στροφή 180 μοιρών και να επιτεθούν στον Πρόεδρο για το «πρωτοφανές ατόπημα του, να μην καταλαβαίνει ότι η Κύπρος ανήκει στο ΝΑΤΟ»! (εφ. Σημερινή).
Βέβαια, ο Λαός μας έχει άλλη άποψη, γι’ αυτό και η έγκριση στους χειρισμούς του Πρόεδρου στο κυπριακό κυμαίνεται εδώ και μήνες, σε πρωτοφανή ποσοστά, 70% και πάνω.
Η σύσφιξη των σχέσεων της Κύπρου με παραδοσιακούς ισχυρούς φίλους της Κύπρου, όπως η ΛΔ της Κίνας και η Ρωσία, είναι καθοριστική προκειμένου να σπάσει το μονοπώλιο των Αμερικανοβρετανών ως προς τους χειρισμούς στο κυπριακό από μέρους του Συμβουλίου Ασφαλείας. Μετά τα θετικά αποτελέσματα που είχαν οι επαφές της κυπριακής κυβέρνησης στην Κίνα τον περασμένο Αύγουστο, συνέχεια δόθηκε με την επίσημη επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Μόσχα και οι επαφές του με τη ρωσική πολιτική ηγεσία. Η επίσκεψη αυτή οδήγησε στην υπογραφή Πολιτικής Διακήρυξης για το Κυπριακό από τους Προέδρους της Κύπρου και της Ρωσίας. Σε αυτήν επαναβεβαιώνεται η θέση αρχής της Ρωσίας για επίτευξη συνολικής λύσης, θωρακίζοντας την προσπάθεια μας για επίτευξη δίκαιης, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό. Ξεκαθαρίζεται ότι η λύση θα πρέπει να βασίζεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου» και ότι «θα είναι αποτέλεσμα της μετεξέλιξης του ενιαίου κράτους σε διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα, στα πλαίσια της πολιτικής ισότητας, όπως αυτή καθορίζεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ». Τονίζεται επίσης ότι «οι Κύπριοι πρέπει να είναι οι ιδιοκτήτες της διαδικασίας αυτής, δίχως επιδιαιτησία και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα». Είναι στην ουσία υιοθέτηση των αρχών που υπερασπίζεται η δική μας πλευρά κι έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων θετικών εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο, που μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση πιέσεων προς την κατοχική δύναμη.
Την ίδια ώρα, οι δυσκολίες που προκύπτουν στις απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων, δεν μπορεί ούτε να μας απογοητεύουν, ούτε να μας οδηγούν σε σκέψεις για αποχώρηση από τις συνομιλίες. Η πλευρά που υπερασπίζεται θέσεις αρχών, βασισμένες στο διεθνές δίκαιο και προς όφελος του κυπριακού λαού, δεν έχει λόγο να φυγομαχήσει από τη διαδικασία. Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε ότι παρά τις δυσκολίες που συναντούμε, όπως αναμέναμε άλλωστε, θα πρέπει να συνεχίσουμε. Αυτός είναι άλλωστε ο μόνος δρόμος που μπορεί να οδηγήσει σε λύση, αφού βέβαια διαφοροποιηθεί ουσιαστικά η στάση της Άγκυρας.
Την ίδια ώρα, όσοι στο εσωτερικό μέτωπο με την έναρξη των απευθείας διαπραγματεύσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά του Προέδρου, για δήθεν απαράδεκτες τοποθετήσεις και υποχωρήσεις, ενώ την ίδια στιγμή κατηγορούν για κωλυσιεργία, ας αναλογιστούν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Η στρέβλωση της πολιτικής που ακολουθεί ο Πρόεδρος και με την οποία συμφωνεί η πλειοψηφία του Εθνικού Συμβουλίου, τραυματίζει τη διαδικασία, δημιουργεί σύγχυση στο Λαό και τον απομακρύνει από την προσδοκία λύσης. Η όλη επιχειρηματολογία τους έρχεται σε σύγκρουση με κάτι πολύ βασικό, ότι δε θα ήταν δυνατό ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής που διαιωνίζεται τόσα χρόνια, να επιλυόταν μέσα σε εννέα συναντήσεις και χωρίς συμβιβασμούς. Άλλωστε, όσοι διαφωνούν με την ομοσπονδιακή λύση, δεν είναι με την πολιτική του Χριστόφια που διαφωνούν, αλλά με την πολιτική που υιοθέτησε η ε/κ πλευρά εδώ και τριάντα χρόνια, με τη στήριξη και της Ελλάδας.
Εμείς εκτιμούμε ότι αν η τουρκική πλευρά διαπιστώσει ρήγματα στο εσωτερικό μας μέτωπο, τότε είναι που θα παρουσιαστεί περαιτέρω αδιάλλακτη στις διαπραγματεύσεις. Η αντιομοσπονδιακή ρητορεία και οι εθνικιστικές εξάρσεις, δίνουν τα καλύτερα επιχειρήματα στην Άγκυρα να στηρίζει ότι είναι αδύνατη η συμβίωση Ε/κ και Τ/κ και να διαφημίζει τη διχοτόμηση. Και με τη διχοτόμηση εμείς ούτε συμβιβαστήκαμε, ούτε θα συμβιβαστούμε.
Το μερίδιο ευθύνης που αναλογεί στο φοιτητικό κίνημα, είναι να συμβάλει στη σφυρηλάτηση της πλατιάς ενότητας του λαού μας, να σπείρει την ελπίδα και την αισιοδοξία στις νεανικές συνειδήσεις, να μιλήσει με ειλικρίνεια για τη μορφή της λύσης που επιδιώκουμε, να δυναμώσει το κίνημα της επαναπροσέγγισης Ε/κ και Τ/κ, να διατρανώσει παντού ότι ο Λαός μας, πιο ενωμένος από ποτέ, δε θα λυγίσει μέχρι να νικήσει. Και η νίκη δε θα’ ναι άλλη, παρά μια Κύπρος που δε θα τη διαφεντεύει ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε οι μητέρες πατρίδες. Μια Κύπρος που θα τη διαφεντεύει ο Λαός της, Ε/κ και Τ/κ. Ο Λαός που την ποτίζει με τον ιδρώτα του!
