Η Κύπρος για το Λαό της!
(Φλεβάρης 2009,
του Μάριου Λοϊζίδη)
Οι απευθείας συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων προχωρούν. Με πολλές δυσκολίες αλλά και με μικρά βήματα προς τα μπρος. Αυτό ήταν ξεκάθαρο από την αρχή και γι’ αυτό άλλωστε ο Πρόεδρος και το ΑΚΕΛ, είχαν προειδοποιήσει ότι η διαδικασία που άρχισε τον περασμένο Σεπτέμβρη, θα περάσει μέσα από τις συμπληγάδες της τουρκικής αδιαλλαξίας. Είναι όμως εξίσου ξεκάθαρο, ότι πέρα από συνομιλίες στη βάση που συμφωνήθηκε και στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, άλλος δρόμος για τη λύση του κυπριακού δεν υπάρχει. Αν υπάρχει να μας τον πει κάποιος. Εφόσον εμείς παραμένουμε αταλάντευτοι στις αρχές κι ευέλικτοι στους χειρισμούς (όχι το αντίστροφο, όπως γινόταν επί άλλων διακυβερνήσεων…), η ευθύνη για τη μη λύση θα βαραίνει την τουρκική πλευρά. Η Προοδευτική ΚΦ μαζί με το ΑΚΕΛ, στέκει στο πλευρό του Προέδρου Χριστόφια στη μάχη που δίνει, για να επιτευχθεί συνεννόηση και συμφωνία με τους Τ/κ συμπατριώτες μας και να ανοίξει ο δρόμος για να τερματιστεί η κατοχή και να επανενωθεί το νησί μας. Συσπειρωμένη γύρω από τον Πρόεδρο και την πολιτική του, είναι η μεγάλη πλειοψηφία των Ε/κ, αλλά και μια μεγάλη μερίδα των Τ/κ κι αυτό είναι αισιόδοξο και ελπιδοφόρο.
Την ίδια ώρα όμως, εντείνονται οι πιέσεις από διάφορες πολιτικές δυνάμεις προς την κυβέρνηση, για να υποβάλει αίτηση ένταξης στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Ένα πρόγραμμα που ιδρύθηκε και διοικείται από το ΝΑΤΟ, με στόχο τα κράτη-μέλη να συμμετέχουν ή να παρέχουν διευκολύνσεις στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ. Ο ΣγΕ είναι η θυγατρική του ΝΑΤΟ κι όποιος έχει την παραμικρή αμφιβολία γι’ αυτό, μπορεί απλά να επισκεφτεί την ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ (δεν υπάρχει ξεχωριστή σελίδα για το ΣγΕ…). Κόμματα και ΜΜΕ στοιχήθηκαν πίσω από το ΔΗΣΥ στη σταυροφορία του υπέρ του ΣγΕ, καλώντας σε συγχορδία τον Πρόεδρο και το ΑΚΕΛ να μην είναι «δογματικοί κι αγκυλωμένοι σε ιδεολογήματα του παρελθόντος». Υποστηρίζουν ότι μέσα σ’ ένα τέτοιο συλλογικό σύστημα άμυνας θα είμαστε ασφαλείς και λένε, μάλιστα, ότι αν υποβάλουμε αίτηση θα αναγκάσουμε την Τουρκία να βάλει βέτο, εκθέτοντας τη διεθνώς. Επιστρατεύουν το γεγονός ότι και η Ρωσία είναι μέλος του ΣγΕ, αλλά το πιο τρανό τους επιχείρημα, είναι ότι το ΝΑΤΟ, ούτως ή άλλως βρίσκεται στην Κύπρο, με τα κατοχικά στρατεύματα και τις βρετανικές βάσεις…
Εμείς θέτουμε μια σειρά ερωτημάτων προς όλους αυτούς: Αποδέχονται ότι το ΝΑΤΟ ήταν ο αρχιτέκτονας του εγκλήματος του 1974 ή είναι κι αυτό «ακελική προπαγάνδα»; Συνεχίζουν να υποστηρίζουν τη θέση που εκφράζει η Κύπρος εδώ και δεκαετίες για αποστρατιωτικοποίηση του νησιού ή άλλαξαν θέση; Αντιλαμβάνονται ότι με την ένταξη στο ΣγΕ η Τουρκία, ως μέλος του ΝΑΤΟ, θα έχει γνώση και πρόσβαση στα αμυντικά προγράμματα της Κύπρου, αλλά όχι το αντίστροφο; Γνωρίζουν ότι η Τουρκία έχει βάλει βέτο για την είσοδο της Κύπρου σε άλλους οκτώ διεθνείς οργανισμούς, όμως κανένας δεν την έχει πιάσει από το αυτί, ούτε η ίδια βέβαια αισθάνεται εκτεθειμένη; Βλέπουν το ΝΑΤΟ να υπερασπίζεται το δίκαιο και την κυριαρχία της Ελλάδας, όταν η Τουρκία παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο και αμφισβητεί την ελληνικότητα νησιών του Αιγαίου; Είναι σοβαροί όταν συγκρίνουν την ημικατεχόμενη μικρή Κύπρο (με όλους τους εκβιασμούς που μπορούν να ασκηθούν σε αυτή από τις νατοϊκές χώρες), με μια οικονομική και στρατιωτική υπερδύναμη που έχει τα δικά της γεωστρατηγικά συμφέροντα, όπως η Ρωσία; Έχουν συναίσθηση τι έχει προκαλέσει το ΝΑΤΟ και οι δορυφόροι του στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Μέση Ανατολή; Και τέλος, ο αγώνας του Λαού μας για δικαίωση, γίνεται για να συμβιβαστούμε με τη νατοϊκή παρουσία στο νησί ή για να αποσείσουμε την τουρκική κατοχή και στη συνέχεια, μαζί με τους Τ/κ συμπατριώτες μας, να απαιτήσουμε τη διάλυση των βρετανικών βάσεων και το ξήλωμα των κατασκοπευτικών τους μηχανισμών;
Τα ίδια ερωτήματα τίθενται και στις ηγεσίες των παρατάξεων Πρωτοπορία, Αναγέννηση, Αγώνα και Δράσις-ΚΕΣ, που στηρίζουν ανοιχτά κι επίσημα το νατοϊκό πρόγραμμα. Όμως η παράταξη του ΔΗΣΥ, Πρωτοπορία, πρέπει να δώσει απάντηση και σ’ ένα άλλο ερώτημα: Στηρίζει τη θέση του ΔΗΣΥ για ένταξη της Κύπρου στο ίδιο το ΝΑΤΟ ή όχι; Αυτή είναι η θέση την οποία προωθεί το κόμμα της με συνεδριακή του απόφαση!
Βέβαια, ο κυπριακός λαός δεν ψήφισε το πρόγραμμα του ΔΗΣΥ ή οποιουδήποτε άλλου, αλλά το πρόγραμμα του Δ. Χριστόφια, που δεν περιλαμβάνει τέτοια θέση. Αντίθετα, ο ίδιος δήλωσε ότι «όσο κι αν πονά ορισμένους, θα τους πονά μέχρι να τελειώσει η θητεία του Χριστόφια. Είναι ξεκάθαρο πως ο Χριστόφιας δε θα κάνει αίτηση. Ούτε για το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, ούτε για ένταξη στο ΝΑΤΟ». Επειδή όμως είναι φανερό ότι οι πιέσεις θα ενταθούν, καλούμε όλους τους φοιτητές να συνταχθούν μαζί με την Προοδευτική Κ.Φ. στον αγώνα που δίνει, για να μάθει όλη η νεολαία του τόπου την αλήθεια για το ΣγΕ και να στείλουν το μήνυμα ότι ούτε ξεγελιόμαστε, ούτε θα συνεταιρέψουμε με το θα-ΝΑΤΟ. Για το ΝΑΤΟ δε χρειάζονται υπενθυμίσεις, μας το θυμίζει ο Πενταδάκτυλος…
Όπως ακριβώς μας θυμίζει την τουρκική κατοχή και το σοβινισμό, που για χρόνια της έστρωνε το χαλί και που τελικά της άνοιξε και την πόρτα το 1974. Ο ίδιος σοβινισμός, που χτυπά ξανά και σήμερα αμετανόητος. Γιατί μόνο πράξη μίσους και σοβινισμού είναι η απρόκλητη επίθεση οργανωμένων κουκουλοφόρων ακροδεξιών κατά Τουρκοκυπρίων συμπατριωτών μας στις 17 του Γενάρη, πριν τον ποδοσφαιρικό αγώνα Ομόνοιας - Αποέλ. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό όπως ισχυρίστηκε ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Ι. Νικολάου, αλλά για οργανωμένες νεοφασιστικές ομάδες που λειτουργούν εδώ κι αρκετό καιρό στην Κύπρο. Τέτοια περιστατικά πυκνώνουν, αφού έχουν τις συγκεκριμένες πολιτικές, κομματικές και σωματειακές συγκαλύψεις όσων χαϊδεύουν τα αυτιά των φασιστών, για να τους χρησιμοποιούν στη συνέχεια. Η ποντιοπιλατική στάση των αστικών ΜΜΕ, είναι ουσιαστικά ενθάρρυνση της δράσης αυτής.
Με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται τους τελευταίους μήνες για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, άμοιροι ευθυνών δεν είναι όσοι δημιουργούν κλίμα εθνικισμού, φανατισμού και παραχάραξης της ιστορίας. Κι αν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί τα στελέχη του ΔΗΣΥ και του ΕΥΡΩΚΟ παρουσιάζονται με τέτοιες θέσεις, είναι ακατανόητο το γεγονός ότι βρίσκονται στελέχη του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ που να μη θέλουν να αναφέρεται ο προδοτικός ρόλος της ΕΟΚΑ Β΄ και των εθνικιστών στην κυπριακή τραγωδία. Όταν σήμερα βρίσκονται οστά Τ/κ γυναικόπαιδων μέσα σε πηγάδια, κανένας απ’ όλους αυτούς δε θεωρεί ότι υπάρχει κάτι να απαντηθεί… Όποιος μιλά για Ε/κ φασίστες που δολοφονούσαν Τ/κ (όπως και το αντίστροφο), στο όνομα της εθνικής καθαρότητας, κατά την άποψη τους, δικαιώνει την κατοχή. Είναι όμως ο εθνικισμός και η ανοχή σ’ αυτόν που και έπαιξε και παίζει το παιχνίδι της διχοτόμησης και της διαιώνισης της κατοχής. Η αλήθεια δεν έβλαψε κανένα…
Η Ιστορία δικαίωσε και δικαιώνει όσους πάλεψαν και παλεύουν για να μείνει ο Λαός και η πατρίδα μας ενωμένη, λεύτερη κι ανεξάρτητη, χωρίς στρατούς κατοχής, συρματοπλέγματα, εποικισμό και βάσεις. Οι σοβινιστές και στις δύο κοινότητες που ξανασηκώνουν κεφάλι, πρέπει να ξέρουν ότι τούτη τη φορά δεν πρόκειται να περάσουν. Η Κύπρος ξέρει, γιατί το έμαθε πληρώνοντας με το αίμα δεκάδων παιδιών της, ότι η σοβινιστική δράση εξυπηρετεί μόνο τους ιμπεριαλιστές που θέλουν το νησί μοιρασμένο, στο πιάτο του ΝΑΤΟ. Το κυπριακό φοιτητικό κίνημα πρέπει να βαδίσει στο πλευρό του Λαού μας, στον αγωνιστικό δρόμο της ενότητας για λεύτερη κι ανεξάρτητη πατρίδα. Με τις σημαίες της Κύπρου ψηλά και βροντοφωνάζοντας ότι η Κύπρος δεν ανήκει ούτε στο ΝΑΤΟ και τα παρακλάδια του, ούτε σε «μητέρες πατρίδες», ούτε σε «δυο λαούς», ούτε σε γαλάζιους και γκρίζους λύκους. Η Κύπρος ανήκει στο Λαό της!
