Ούτε η Κύπρος στο ΝΑΤΟ, ούτε το ΝΑΤΟ στην Κύπρο
(της Αφροδίτης Κατσή και του Δημήτρη Παλμύρη,
Μάρτης 2009)
Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε θεατές της επαναφοράς του ζητήματος για την υποβολή αίτησης ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο λεγόμενο «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη» (ΣγΕ). ΔΗΣΥ και ΕΥΡΩΚΟ, ακολουθούμενοι από ΔΗΚΟ κι ΕΔΕΚ, προσπαθούν να πείσουν τον κυπριακό λαό ότι η ένταξη της Κύπρου στο «ΣγΕ» επιβάλλεται και είναι αναγκαία, ενώ πλειοδοτούν σε εκφράσεις για τις «ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος» του Προέδρου Χριστόφια και του ΑΚΕΛ, που αντιστέκονται σε αυτό το ενδεχόμενο.
Τι είναι όμως ο συνεταιρισμός αυτός και ποιους ακριβώς σκοπούς εξυπηρετεί; Ο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη, αποτελεί πρόγραμμα που ιδρύθηκε από το ΝΑΤΟ το 1994. Το νατοϊκό αυτό δημιούργημα, αναπτύχθηκε στα πλαίσια του στόχου για πρόσδεση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στο νατοϊκό άρμα, μετά και την κατάργηση του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Τα κράτη που είναι μέλη του ΣγΕ, αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν τους αμυντικούς τους προϋπολογισμούς και σχεδιασμούς στο ΝΑΤΟ, ενώ ταυτόχρονα οφείλουν να ενισχύουν τον εξοπλισμό τους, αγοράζοντας τα οπλικά συστήματα που καθορίζει το ΝΑΤΟ, από χώρες - μέλη του οργανισμού. Είναι υποχρεωμένα ακόμα να προσαρμόζουν τις αμυντικές τους δομές στα μέτρα του ΝΑΤΟ, να παρέχουν διευκολύνσεις ή και να συμμετέχουν στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, τις λεγόμενες «ειρηνευτικές» και «ανθρωπιστικές». Δεν είναι τυχαία άλλωστε η συμμετοχή της Σουηδίας στη νατοϊκή κατοχή του Κοσόβου και η συμμετοχή της Γεωργίας στον πόλεμο στο Ιράκ.
Ο ΣγΕ λειτουργεί ως προθάλαμος του ΝΑΤΟ, αφού στις πλείστες περιπτώσεις, τα μέλη του ΣγΕ, στη συνέχεια έγιναν μέλη του ΝΑΤΟ. Αλλά και στις περιπτώσεις των χωρών που για οποιοδήποτε λόγο δε θέλουν να αποκτήσουν την ιδιότητα μέλους του ΝΑΤΟ, ουσιαστική διαφορά δεν υπάρχει, αφού οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν τα μέλη του ΣγΕ, ικανοποιούν τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με την ίδια την ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ, στόχος του ΣγΕ είναι να αναπτύσσει την «ικανότητα των συμμετεχόντων να δρουν από κοινού με το ΝΑΤΟ», ενώ ταυτόχρονα διαδραματίζει «σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ».
Άρα ο ΣγΕ πρέπει να προσεγγίζεται ως ο μακρύς βραχίονας του ΝΑΤΟ και όχι ως κάτι ανεξάρτητο ή ως ευρωπαϊκό όργανο. Η ιμπεριαλιστική δράση του ΝΑΤΟ, στα 60 χρόνια από την ίδρυση του, έχει γραφτεί στις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Οι λαοί ξέρουν τι σημαίνει ΝΑΤΟ. Ο πόλεμος στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι βομβαρδισμοί και ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, οι δολοφονίες αμάχων με «έξυπνες» βόμβες, η στήριξη της πολιτικής του Ισραήλ και της κατοχής της Παλαιστίνης, η επιβολή και συνεργασία με στυγνές δικτατορίες (πχ με το δικτάτορα του Πακιστάν), η παραβίαση αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και η καταπάτηση του διεθνούς δικαίου, αποτελούν το «έργο» που έχει να επιδείξει. Αλλά και ο κυπριακός λαός, γνωρίζει από πρώτο χέρι τα εγκλήματα του ΝΑΤΟ, αφού το φασιστικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή, σχεδιάστηκαν κι εκπονήθηκαν στα στρατηγεία του.
Εμείς θέτουμε μια σειρά ερωτημάτων προς όλους αυτούς τους ένθερμους υποστηριχτές του ΝΑΤΟ. Αντιλαμβάνονται ότι το ΝΑΤΟ ήταν ο αρχιτέκτονας του δίδυμου εγκλήματος εις βάρος του κυπριακού λαού το 1974 ή αποτελεί κι αυτό «προπαγάνδα του ΑΚΕΛ»; Σταμάτησαν να στηρίζουν τη θέση της πλευράς μας για πλήρη αποστρατιωτικοποίηση του νησιού; Συνειδητοποιούν ότι με τη θέση τους αυτή, καλούν το νατοϊκό στρατό στο νησί με τη λύση του κυπριακού, όπως πολύ θα ήθελε η Τουρκία; Δεν ενοχλούνται οι «υπερπατριώτες» που η Τουρκία, ως μέλος του ΝΑΤΟ, θα έχει γνώση και πρόσβαση στους αμυντικούς σχεδιασμούς της Κύπρου, αλλά όχι το αντίστροφο; Το γεγονός ότι η Τουρκία έχει ασκήσει βέτο στην είσοδο της Κύπρου σε άλλους οκτώ διεθνείς οργανισμούς, χωρίς να εκτεθεί στη διεθνή κοινότητα, ούτε η ίδια βέβαια νιώθει εκτεθειμένη, είναι εις γνώση τους; Τι λέει η διεθνής κοινότητα που η Τουρκία, υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ, έχει υπό κατοχή ευρωπαϊκά εδάφη; Έχει υπερασπιστεί το ΝΑΤΟ το δίκαιο και την κυριαρχία της Ελλάδας, όταν η Τουρκία παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο ή όταν αμφισβητείται η ελληνικότητα νησιών του Αιγαίου; Είναι σοβαροί όταν συγκρίνουν την ημικατεχόμενη μικρή Κύπρο, με μια οικονομική και στρατιωτική υπερδύναμη που έχει τα δικά της γεωστρατηγικά συμφέροντα, όπως η Ρωσία;
Στην εκστρατεία που έχει εξαπολυθεί, πρώτος και καλύτερος είναι ο ΔΗΣΥ και τα ΜΜΕ που πρόσκεινται σε αυτόν. Οδύρεται ότι αν δεν μπούμε στο ΣγΕ «θα πονέσει η πατρίδα», όμως ο ΔΗΣΥ δε λέει την αλήθεια. Γιατί πρώτον, ο ίδιος ο κ. Κασουλίδης ως υπ. Εξωτερικών, αποδεχόταν ότι ο ΣγΕ είναι στρατιωτικός οργανισμός και η ένταξη μας σε αυτόν θα ήταν αντίφαση στη θέση της Κύπρου για αποστρατιωτικοποίηση και αναγνωρίζει ότι ο ΣγΕ είναι ο προθάλαμος του ΝΑΤΟ. Δεύτερον, ο Συναγερμός ούτως ή άλλως με συνεδριακή του απόφαση δε στέκεται μόνο στην ένταξη της Κύπρου στο ΣγΕ, αλλά θέτει ως στόχο την ένταξη και στο ίδιο το ΝΑΤΟ. Επειδή ακριβώς δεν μπορεί να το πει αυτό καθαρά προς τον κυπριακό λαό που δεινοπάθησε από το ΝΑΤΟ, ψάχνει δεκανίκια αλλού. Οι ευρωβουλευτές του Συναγερμού, μαζί με τον κ. Μάτση και με τις πλάτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (βεβαίως βεβαίως), πρόσθεσαν στην έκθεση Βατάνεν προς το ευρωκοινοβούλιο, κάλεσμα προς την Κυπριακή Δημοκρατία να υποβάλει αίτηση ένταξης στο ΣγΕ. Αυτό πρόκειται για καθαρή επέμβαση στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού αφορά μια απόφαση που εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της εκλεγμένης κυβέρνησης και του λαού της Κύπρου. Το ατόπημα αυτό του Συναγερμού, με την προσπάθεια να εκβιαστεί η Κύπρος από τα έξω, δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αφού εγκρίθηκε οριακά, ενώ δεν το ψήφισε κανένας από τους ευρωβουλευτές της Ελλάδας, ούτε καν οι ομοϊδεάτες του ΔΗΣΥ. Η στήριξη του ΕΥΡΩΚΟ προς το ΔΗΣΥ, δεν προκαλεί καμία έκπληξη, αφού η φιλονατοϊκή στάση είναι διαχρονικός ιδεολογικός προσανατολισμός και των δύο.
Εδώ και χρόνια της θέτουμε το ερώτημα, αλλά δεν παίρνουμε απάντηση: Η Πρωτοπορία ασπάζεται τη θέση του ΔΗΣΥ για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ ή όχι; Απάντηση δίνουν όμως οι πράξεις της. Φέτος, η Πρωτοπορία δε συμμετείχε στην πορεία της ΠΟΦΕΝ για το Πολυτεχνείο, έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία στην Κύπρο. Μερικές μέρες αργότερα, ο ΔΗΣΥ συνδιοργάνωνε με την αμερικάνικη πρεσβεία, εκδήλωση για τις προοπτικές της νέας διακυβέρνησης των ΗΠΑ. Πιο παλιά υπερψήφισε την πραγματοποίηση συναυλίας μέσα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, ως προσφορά της αμερικάνικης πρεσβείας προς τους φοιτητές… Αποκορύφωμα ήταν η καταψήφιση της εκδήλωσης αλληλεγγύης της ΕΦΕΚ Αθήνας προς τον παλαιστινιακό λαό, τον περασμένο Γενάρη, όταν ο λαός της Παλαιστίνης σφαγιαζόταν από το Ισραήλ με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ. Έχοντας υπόψη αυτά, καταλαβαίνουμε όλοι τι ακριβώς εννοούσε η Πρωτοπορία με την τοποθέτηση της στην ΕΦΕΚ, που έλεγε ότι «απαιτείται η ανάπτυξη ισχυρής στρατιωτικής διπλωματίας και η σύσφιξη των σχέσεων με τις διάφορες ισχυρές χώρες, πράγμα αναγκαίο για την αξιοπρεπή βιωσιμότητα μιας χώρας σαν τη δική μας». Η φιλονατοϊκή γραμμή με κομψά λόγια…
Το Δράσις-ΚΕΣ αποκαλύπτεται και φαίνεται πόσο κούφιος είναι ο «πατριωτισμός» του, αφού από τη μια φωνάζει για να φύγουν οι Τούρκοι και οι Εγγλέζοι από την Κύπρο και από την άλλη, με τη γραμμή του υπέρ ΝΑΤΟ-ΣγΕ, αποδέχεται να μείνουν ως «νατοϊκοί εταίροι». Το ερώτημα που τίθεται, στρέφεται προς τις ηγεσίες της Αναγέννησης και του Αγώνα, γιατί επιλέγουν να συμπορευτούν με τη δεξιά, όταν είναι φανερό ότι θέλει να μας σύρει στο άρμα του ΝΑΤΟ. Ξεχνούν ότι και ο Τάσσος Παπαδόπουλος, όταν είχε τεθεί το ζήτημα, συνειδητά επέλεξε να μην υποβάλει αίτηση;
Το ΑΚΕΛ είναι το μόνο κόμμα που τάσσεται ενάντια στην ένταξη μας στο ΝΑΤΟ και στα παρακλάδια του. Ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει κάνει ξεκάθαρο, ότι αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να υποβάλει αίτηση για ένταξη μας, ούτε στο ΣγΕ, ούτε στο ΝΑΤΟ. Σε όλους τους χώρους σπουδών, η Προοδευτική με θέσεις αντιιμπεριαλιστικές, αγωνίζεται ενημερώνοντας και κινητοποιώντας το κυπριακό φοιτητικό κίνημα για το ζήτημα αυτό. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό τον αγώνα, η Προοδευτική δεν έχει σύμμαχο κάποια άλλη παράταξη. Αλλά τόσο το ΑΚΕΛ και ο Πρόεδρος, όσο και η Προοδευτική, έχουν μαζί τους χιλιάδες φοιτητές και τη μεγάλη πλειοψηφία του κυπριακού λαού, που διαφωνούν με την ένταξη στο ΣγΕ και το ΝΑΤΟ.
Ο κυπριακός λαός έχει συναίσθηση του τι έχει προκαλέσει το ΝΑΤΟ και τα τσιράκια του στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Γιουγκοσλαβία και στη Μέση Ανατολή. Έχει βιώσει και ο ίδιος τον πόνο, τη δυστυχία, τον ξεριζωμό και τη φρίκη που σπέρνει ο ιμπεριαλισμός και δεν προτίθεται να τον αποενοχοποιήσει δίνοντας του συγχωροχάρτι. Για εμάς, είναι αδιανόητο να συμμετέχουν και Κύπριοι στο επόμενο «ειρηνευτικό» αιματοκύλισμα του ΝΑΤΟ. Ο αγώνας του λαού μας για δικαίωση, γίνεται για να αποσείσουμε την τουρκική κατοχή και στη συνέχεια με τους Τ/κ συμπατριώτες μας, να απαιτήσουμε τη διάλυση των βρετανικών βάσεων και το ξήλωμα των κατασκοπευτικών τους μηχανισμών. Όλοι εμείς που θέλουμε την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της πατρίδας μας, για να την καταστήσουμε νησί της ειρήνης και όχι αβύθιστο νατοϊκό αεροπλανοφόρο, όλοι εμείς που αγωνιζόμαστε για την οριστική διάλυση της νατοϊκής πολεμικής μηχανής, στις 5 του Απρίλη ψηφίζουμε Προοδευτική και κάνουμε τη θέληση μας, μήνυμα κι εντολή!
