Λευτεριά κι επανένωση
(Γιώργος Βασιλείου, Σεπτέμβρης 2009)
Μόλις ενάμιση χρόνο μετά την εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η δραστηριότητα που υπάρχει στο κυπριακό, αλλά και οι εξελίξεις, δικαιώνουν την απόφαση του κυπριακού λαού. Από τη μέρα της εκλογής του ο Πρόεδρος Χριστόφιας, έχοντας ως πρώτη προτεραιότητα την επίτευξη μιας δίκαιης και συμφωνημένης λύσης, έχει σπρώξει αποφασιστικά τα πράγματα μπροστά, ιδιαίτερα στην υπόθεση της διεθνοποίησης του κυπριακού. Οι πρωτοβουλίες του είχαν ως στόχο να ανατραπεί η πίεση που άδικα ασκούσε μια μεγάλη μερίδα της διεθνούς κοινότητας σε βάρος των Ελληνοκυπρίων με προσπάθειες αναβάθμισης του ψευδοκράτους. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, ο Πρόεδρος της Κύπρου ανέπτυξε μια πρωτοφανή διπλωματική δραστηριότητα, τόσο προς τον ΟΗΕ και την ΕΕ, αλλά και προς μια σειρά ευρωπαϊκών κρατών, χωρών που είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, μέχρι και κράτη του αραβικού κόσμου και της Λατινικής Αμερικής. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: Η Κύπρος δε συμβιβάζεται με το στάτους-κβο της κατοχής και της διαίρεσης και οι Ε/κ πρώτοι από όλους θέλουν το συντομότερο μια δίκαιη λύση.
Εκτιμούμε ότι το αποτέλεσμα των χειρισμών του Προέδρου είναι θετικό και σε μεγάλο βαθμό η διεθνής κοινότητα έχει πειστεί ότι η δική μας πλευρά είναι έτοιμη για μια δίκαιη λύση και ότι είναι η Τουρκία που υψώνει εμπόδια στην επανένωση της Κύπρου, κρατώντας ταυτόχρονα δέσμια την τ/κ κοινότητα. Δεν παραγνωρίζουμε βέβαια τις δυσκολίες που προκύπτουν εξαιτίας της γεωστρατηγικής σημασίας που αποκτά πλέον η Τουρκία στην ευρύτερη περιοχή, αλλά η κινητικότητα που αναπτύσσεται τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες στο κυπριακό, μετά από μια μακρά περίοδο επικίνδυνης στασιμότητας, αποτελεί μια σαφή ένδειξη ότι το κλίμα έχει διαφοροποιηθεί. Έγινε μάλιστα αποδεκτό από τη διεθνή κοινότητα, ότι η λύση θα προέλθει μέσα από τις συνομιλίες μεταξύ των δυο κοινοτήτων και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ αποδέχτηκε με δήλωση του ότι στη νέα διαδικασία για το κυπριακό, δε θα υπάρξουν ούτε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, ούτε επιδιαιτησία και ότι μόνο συμφωνημένη λύση θα τεθεί ενώπιον του λαού προς έγκριση.
Μέσα σε αυτή την περίοδο έχουν συμβεί αρκετές θετικές εξελίξεις, όπως το άνοιγμα του οδοφράγματος της Λήδρας, μετά από μισό αιώνα περίπου, αλλά και η συμφωνία για τη διάνοιξη του οδοφράγματος του Λιμνίτη. Φυσικά τέτοιες κινήσεις από μόνες τους δε λύνουν το κυπριακό, συμβάλλουν όμως στη δημιουργία θετικού κλίματος και αισιοδοξίας. Επιπρόσθετα, τα αποτελέσματα της εκλογής και των χειρισμών του Δημήτρη Χριστόφια, δεν περιορίζονται στην αλλαγή του κλίματος, αλλά οδήγησαν σε ουσιαστικές εξελίξεις προς τα μπρος. Ως αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών της πλευράς μας, άρχισαν και διεξάγονται εδώ κι ένα χρόνο απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων για εξεύρεση συμφωνίας που θα προνοεί λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα και με πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων, όπως αυτή καθορίζεται από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Δηλαδή, η τ/κ πλευρά αποδέχθηκε ως βάση της διαπραγμάτευσης, αυτά που η επίσημη ε/κ πλευρά έχει ως διακηρυγμένη θέση της εδώ και μερικές δεκαετίες.
Οι μέχρι σήμερα εξελίξεις μέσα από τις συνομιλίες, μας βρίσκουν συγκρατημένα αισιόδοξους. Από τη μια υπήρξε συμφωνία σε μια σειρά από πτυχές του κυπριακού, ώστε να γίνεται λόγος για τέτοιο όγκο συγκλίσεων, που πρώτη φορά σημειώνεται μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην πολυετή πορεία του κυπριακού. Από την άλλη, ελάχιστη ή μηδαμινή ήταν η πρόοδος σε σημαντικότατα θέματα που άπτονται της ουσίας του κυπριακού (εδαφικό, ασφάλεια, έποικοι κ.ά), εξαιτίας των απαράδεκτων θέσεων που θέτει η τουρκική πλευρά στο τραπέζι των συνομιλιών, που σε αρκετές φορές τείνουν προς λύση συνομοσπονδίας, κάτι που για εμάς είναι εκτός συζήτησης. Ορισμένες από τις προτάσεις που μπαίνουν από την άλλη πλευρά, είναι φανερό ότι στέλλονται κατευθείαν από την ίδια την Τουρκία. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι αποφασιστικός στην υπεράσπιση των συμφερόντων ολόκληρου του κυπριακού λαού και στην αποκατάσταση του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων. Γι’ αυτό οι προτάσεις της ε/κ πλευράς είναι παραγωγικές, εποικοδομητικές και προπαντός βασισμένες σε αρχές.
Η απάντηση στη στάση της τουρκικής πλευράς, δεν μπορεί να είναι η ηττοπάθεια ή η εγκατάλειψη των συνομιλιών, όπως εισηγούνται κάποιες δυνάμεις στην ε/κ κοινότητα. Κάτι τέτοιο θα έδινε τη χρυσή ευκαιρία στην Άγκυρα να υποστηρίξει διεθνώς ότι είναι αδύνατη η επανένωση του νησιού. Η διχοτόμηση δεν αποτελεί επιλογή για το λαό μας. Το μόνο που θα καταφέρει, είναι να διαιωνίσει όσα προκάλεσε το πραξικόπημα και η εισβολή και να δικαιώσει όσους προωθούν το διαμελισμό του νησιού μας. Διχοτόμηση σημαίνει οριστικό ξεγράψιμο της μισής μας πατρίδας και νέες συμφορές για Ε/κ και Τ/κ. Όμως η Άγκυρα και οι κύκλοι της διχοτόμησης, βρίσκουν σύμμαχους ορισμένες δυνάμεις μέσα στην ε/κ κοινότητα. Πρόκειται για τους «δικούς μας» σοβινιστές, που το τελευταίο διάστημα εκτόξευσαν την πατριδοκαπηλία σε νέα ύψη, με συνθήματα που θυμίζουν έντονα το μπαρούτι του 1974. Ξεσπούν με λύσσα και βρισιές ενάντια στον Πρόεδρο Χριστόφια και κρύβουν το φασισμό τους κάτω από την αντίθεση τους στην ομοσπονδία. Όσοι όμως διαφωνούν με την ομοσπονδία, πρέπει να ξέρουν ότι δεν είναι απλά με την πολιτική Χριστόφια που διαφωνούν, αλλά με όλους τους προηγούμενους Πρόεδρους της Κύπρου, με τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού, με την Ελλάδα, τον ΟΗΕ κλπ. Και στην πράξη, όλοι αυτοί εναντιώνονται με τη μοναδική λύση στην οποία συγκλίνουν σήμερα Ε/κ και Τ/κ και είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει στη λευτεριά και την επανένωση του νησιού. Όπως πολύ καλά ξέρει η Κύπρος, πίσω από «υπερπατριωτικές» κουβέντες, κρύβονται συνήθως ξεπουλήματα και προδοσίες. Απάντηση σε όσους μηχανορραφούν τη διχοτόμηση, έδωσε και δίνει καθημερινά ο κυπριακός λαός, που συσπειρώνεται γύρω από τον Πρόεδρο Χριστόφια. Τέτοια απάντηση δόθηκε και στις τελευταίες ευρωεκλογές, με τη σημαντική αύξηση στα ποσοστά του ΑΚΕΛ Αριστερά Νέες Δυνάμεις, στο οποίο συντάσσονται μαζί με το Κόμμα του Λαού και άλλες δημοκρατικές και προοδευτικές κινήσεις, που είναι συνεπείς στην υπόθεση της επανένωσης.
Από το Σεπτέμβρη του 2009, αναμένεται ότι οι συνομιλίες θα περάσουν στην επόμενη φάση. Τώρα είναι που χρειάζεται ένα ατσαλωμένο και αρραγές μέτωπο στην ε/κ κοινότητα, που να θωρακίζει τον Πρόεδρο Χριστόφια απέναντι στην τουρκική αδιαλλαξία και τις σοβινιστικές επιθέσεις. Η Προοδευτική Κίνηση Φοιτητών, από το δικό της μετερίζι, θα συνεχίσει να δίνει τις δικές της μάχες για να κινητοποιεί την κυπριακή νεολαία στο αντικατοχικό μέτωπο υπέρ της ανεξαρτησίας, της επανένωσης, της αποστρατιωτικοποίησης του νησιού και της επαναπροσέγγισης Ε/κ και Τ/κ. Καλούμε όλους τους νέους της Κύπρου που νοιάζονται για το μέλλον του τόπου μας, να πυκνώσουν τις γραμμές του αγώνα κόντρα στη διαίρεση, την κατοχή και τον ιμπεριαλισμό. Μέχρι τη μέρα που ο Λαός μας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, θα είναι αφέντης στο τόπο του.
