Κουτλού Ανταλί: θυσία που ζητά δικαίωση
(της Κατερίνας Πίσση,
Μάης 2009)
Μαχητική πένα και φλογερός πατριώτης, ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Κουτλού Ανταλί, αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην αλήθεια, την ειρήνη, τη δημοκρατία και για την αδελφοσύνη των δύο κοινοτήτων της Κύπρου.
Ο Ανταλί ήταν Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, που αρθρογραφούσε στην προοδευτική εφημερίδα «Γιενί Ντουζέν», στηλίτευε έντονα την πολιτική του εποικισμού που εφάρμοζε η Τουρκία και το ψευδοκράτος υπό το Ραούφ Ντενκτάς και τη δράση του τουρκικού στρατού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, παλαιότερα, διεύθυνε το γραφείο του Ραούφ Ντενκτάς στην Τουρκική Κοινοτική συνέλευση, όντας στενός του συνεργάτης. Γρήγορα όμως ο Ανταλί κατάλαβε το ρόλο του Ντενκτάς στα ιμπεριαλιστικά σχέδια για τη διχοτόμηση της Κύπρου και στράφηκε εναντίον του. Οι πληροφορίες του Ανταλί για το βρόμικο παρελθόν του Τ/κ σοβινιστή ηγέτη, αποτελούσαν κίνδυνο για την επιρροή του μέσα στην τ/κ κοινότητα.
Οι απειλές που δεχόταν συνεχώς ο Ανταλί για τα άρθρα- καρφιά προς την Άγκυρα και τον Ντενκτάς, δεν τον πτόησαν ποτέ. Αντίθετα, γνώριζε ότι αυτά αποτελούσαν ελπίδα για τους Τ/κ συμπατριώτες μας που προσμονούσαν την επανένωση και τη δικαίωση της κοινής μας πατρίδας μας.
Ο Κουτλού Ανταλί προσπάθησε ακόμα να διερευνήσει τη δράση των τουρκικών παρακρατικών υπηρεσιών που υποκινούνταν από το ΝΑΤΟ. Όπως είναι γνωστό, στο τέλος της δεκαετίας του ‘40, οι ΗΠΑ έστησαν ένα ολόκληρο δίκτυο αντικομμουνιστικών οργανώσεων σε όλες τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ με το όνομα “Stay Behind”, προκειμένου να εμποδίσουν την άνοδο της Αριστεράς. Μια τέτοια οργάνωση στήθηκε και στην Τουρκία με τα χρήματα της αμερικάνικης οικονομικής βοήθειας, προκειμένου να ελέγχονται οι πολιτικές εξελίξεις της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό στήθηκαν στρατιωτικά τμήματα ψυχολογικών επιχειρήσεων και η τρομοκρατική οργάνωση «Γκρίζοι Λύκοι», που ευθύνεται για δεκάδες εμπρησμούς και δολοφονίες Τούρκων και Κούρδων αριστερών φοιτητών, δημοσιογράφων, συνδικαλιστών και παράλληλα ενέχεται στα τρία πραξικοπήματα που έγιναν στην Τουρκία. Το δίκτυο που ήρθε στην επιφάνεια στην Ιταλία και έμεινε γνωστό ως «Γκλάντιο» (λατ. ξίφος), από το 1974 και μετά λειτουργούσε και στην κατεχόμενη Κύπρο, ξεπλένοντας χρήματα στις τράπεζες και τα καζίνο του ψευδοκράτους.
Σε μια άλλη περίπτωση, ο Ανταλί κατηγόρησε την «Πολιτική Άμυνα» του ψευδοκράτους για τη λεηλασία της Μονής του Αποστόλου Βαρνάβα στα κατεχόμενα, δημοσιεύοντας μάλιστα πληροφορίες για αρχαιοκαπηλία, στην οποία ήταν μπλεγμένος Τούρκος στρατηγός. Δεν άργησαν να έρθουν οι πρώτες απειλές για τη ζωή του, αλλά ο Ανταλί και πάλι δεν πτοήθηκε. Δολοφονείται το Σάββατο 6 Ιουλίου 1996 έξω από το σπίτι του, από την ακροδεξιά οργάνωση «Τουρκική Ταξιαρχία της Εκδίκησης». Αν και η δολοφονία του Κουτλού Ανταλί δεν εξιχνιάστηκε, κύριος ύποπτος είναι ο Τούρκος Διοικητής της «Πολιτικής Άμυνας», Γκαλίπ Μεντίλ.
Έτσι ο Ντενκτάς, στην προσπάθεια του να φιμώσει κάθε αγέρωχη φωνή της αλήθειας, φρόντισε να δολοφονηθεί ο Κουτλού Ανταλί, μια από τις δυνατότερες φωνές υπέρ της επανένωσης του νησιού μας. Ακόμα ένα παιδί του λαού μας δολοφονήθηκε από φασιστικά στοιχεία των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας και του κατοχικού καθεστώτος και το όνομα του ήρθε να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των ηρωομαρτύρων της μάνας Κύπρου: Φαζίλ Οντούρ, Αχμέτ Γιαχγιά, Αχμέτ Ιμπραήμ, Αϊχάν Χικμέτ, Αχμέτ Mουζαφφέρ Γκιουρκάν, Ντερβίς Αλί Καβάζογλου. Σάββας Μένοικος, Μιχάλης Πέτρου, Ηλίας Ττοφαρής, Ανδρέας Σακκάς, Κώστας Μισιαούλης. Μόνο τα ονόματα διαφέρουν. Η ιδεολογική ταυτότητα των νεκρών είναι η ίδια. Ίδια είναι και η ιδεολογική ταυτότητα των δολοφόνων. Ο εχθρός του κυπριακού λαού που όπλισε τους δολοφόνους, έχει όνομα: ονομάζεται εθνικισμός, κατοχή και ιμπεριαλισμός.
Το σοβινιστικό καθεστώς που έστησε ο Ντενκτάς στα κατεχόμενα στηριζόμενος στα ατσάλινα πόδια του κατοχικού στρατού, είχε διαρκή στόχο τον ολοκληρωτικό έλεγχο του τ/κ τύπου. Τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι που του αντιστάθηκαν, αντιμετώπιζαν ύβρεις, επιθέσεις και φυλακίσεις.
Πρόσφατα το ζήτημα της δολοφονίας του Κουτλού Ανταλί ξαναβρέθηκε στην επιφάνεια. Η Ένωση Συντακτών Κύπρου και η τ/κ δημοσιογραφική ένωση «Μπασίν-Σεν», έθεσαν το θέμα στη συνέλευση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (ΕΟΔ) που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Μάη. Οι δημοσιογράφοι της Ευρώπης, με απόφαση τους απαιτούν από τουρκική κυβέρνηση και τον Τ/κ ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, να επαναρχίσουν την έρευνα γύρω από το θάνατο του Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Κουτλού Ανταλί, να εξακριβωθεί η ταυτοτήτων των δολοφόνων και να τιμωρηθούν. Είναι χρέος κάθε Κύπριου να κρατήσει άσβεστη τη μνήμη του Κουτλού Ανταλί, απαιτώντας δικαίωση και αλήθεια!
Η κηδεία του Κουτλού Ανταλί το 1996 στα κατεχόμενα, μετατράπηκε σε συλλαλητήριο οργής. Τα συνθήματα που ξεχώρισαν ήταν «Κατάρα στο Φασισμό», «Ενότητα, Αγώνας, Αλληλεγγύη» και αυτά συνόδεψαν τον Ανταλί στην τελευταία του κατοικία. Ο αγώνας και η θυσία του Ανταλί για την αλήθεια, η αγάπη του για την πατρίδα και το λαό της, συγκίνησε πολλούς. Άλλοι βέβαια, ένθεν κι ένθεν του συρματοπλέγματος, παρέμειναν κολλημένοι στο βούρκο του φασισμού. Αυτοί βρίσκονται στο στρατόπεδο των εχθρών της Κύπρου. Είναι εμπόδιο στη δικαίωση και στην επανένωση του νησιού μας.
Προσφέροντας την ίδια του τη ζωή, ο Ανταλί έδωσε το μήνυμα για το δράμα της Κύπρου. Έδωσε το μήνυμα ότι δεν πρέπει να σωπάσουμε. Η Κύπρος ανήκει στο λαό της, Ε/κ, Τ/κ, Μαρωνίτες, Λατίνους και Αρμένιους. Ο αγώνας για επανένωση θα συνεχιστεί μέχρι να γίνει η λευτεριά πραγματικότητα. Μέχρι τα περιστέρια της ειρήνης να πετάξουν σ’ ένα ελεύθερο κυπριακό ουρανό. YASASIN BARIS - BIRLESIK KIBRIS! ΖΗΤΩ Η ΕΙΡΗΝΗ - ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟΣ!
«Γνωρίζω ότι αυτό είναι το χέρι της πατρίδας μου,
Γνωρίζω ότι αυτή είναι η φωνή της
Γνωρίζω ότι αυτός είναι ο αγέρας των βουνών μας.
Και τώρα;
Άδειος ο Ζέφυρος κι ο Παχύαμμος,
Κι η θάλασσα κακοφανισμένη,
Σταματημένος ο αγέρας στο Μπέλλαπαϊς»
