Κυπριακό
«Σαν φτάσει η έσχατη ανάγκη να σωθείς, ενωμένος λαός θα σηκωθείς!»
Κ. Βάρναλης
Οι τελευταίοι δεκαεννιά μήνες σημαδεύτηκαν από την σημαντική ώθηση που δόθηκε στις προσπάθειες λύσης του κυπριακού, ως αποτέλεσμα της εκλογής του Προέδρου Χριστόφια και της πολιτικής που εγκαινίασε. Από την πρώτη στιγμή άρχισε μια τιτάνια μάχη για ανατροπή των άδικων πιέσεων σε βάρος της ε/κ κοινότητας και για διεθνοποίηση του κυπριακού, αναδεικνύοντας το χαρακτήρα του ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής που παραμένει άλυτο ένεκα της αδιαλλαξίας της Άγκυρας. Ο Πρόεδρος της Κύπρου έχει αναπτύξει μια έντονη διεθνή δραστηριότητα προς τον ΟΗΕ, τις χώρες-μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, τον ευρωπαϊκό χώρο αλλά και προς νέες κατευθύνσεις όπως ο αραβικός κόσμος και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής. Κάθε καλόπιστος συνομιλητής της κυπριακής κυβέρνησης αντιλαμβάνεται ότι η δική μας πλευρά παραμένει απόλυτα συνεπής στα Ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις μέχρι σήμερα συμφωνίες.
Άλλωστε οι συνομιλίες που ξεκίνησαν μετά την υλοποίηση της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου μεταξύ Παπαδόπουλου-Ταλάτ, έχουν σαφέστατη βάση: διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνής προσωπικότητα και με πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων όπως αυτή περιγράφεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Με τη λήξη του πρώτου γύρου των διαπραγματεύσεων έχει διαπιστωθεί ότι έχουν διαμορφωθεί συγκλίσεις σε μια σειρά από πτυχές του κυπριακού, ώστε να γίνεται λόγος για τέτοιο όγκο συγκλίσεων, που πρώτη φορά σημειώνεται μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην πολυετή πορεία του κυπριακού. Από την άλλη όμως, η λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες σε θέματα που άπτονται της ουσίας του κυπριακού (εδαφικό, ασφάλεια, έποικοι κ.ά). Ορισμένες θέσεις που θέτει η τουρκική πλευρά τείνουν προς τη συνομοσπονδία, που για εμάς είναι εκτός συζήτησης ενώ άλλες, είναι φανερό ότι στέλνονται κατευθείαν από την Τουρκία. Είναι για αυτό που υπογραμμίζουμε ότι η κατοχική δύναμη θα πρέπει να πιεστεί από τη διεθνή κοινότητα να συγκατανεύσει σε δίκαιη λύση του προβλήματος. Όμως οι προκλητικές θέσεις του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και οι επιθέσεις υπ. Εξωτερικών Νταβούτογλου ενάντια στον Πρόεδρο Χριστόφια αποκαλύπτουν ότι μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν σκοπεύει να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις της έναντι της ΕΕ και ούτε αποδέχτηκε ότι δεν έχει δικαίωμα επικυριαρχίας στο νησί μας. Η στάση αυτή της Άγκυρας είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής στήριξης που βρίσκει από χώρες του ΝΑΤΟ αλλά και της ΕΕ. Επιπρόσθετα, η αυξανόμενη σημασία του ρόλου της Τουρκίας στα γεωστρατηγικά και ενεργειακά παιγνίδια της εποχής, μας δυσκολεύει περαιτέρω.
Απέναντι σε αυτά απαιτείται ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο. Το καλύτερο όπλο του κυπριακού λαού στην πάλη για απελευθέρωση και επανένωση του νησιού είναι η παλλαϊκή ενότητα που οικοδομείται στη βάση κοινών στόχων και αρχών. Οι κρίσιμες μέρες που έχουμε μπροστά μας τόσο στη μάχη των διαπραγματεύσεων όσο και ενόψει της αξιολόγησης της Τουρκίας στην ΕΕ απαιτούν τη μέγιστη συνένωση δυνάμεων για να αναχαιτιστούν οι έξωθεν πιέσεις και για να σπρώξουμε την υπόθεση της λύσης αποφασιστικά μπροστά.
Οι δυνάμεις εκείνες που θεωρούν ότι ανακαλύπτουν υποχωρήσεις από πλευράς του Προέδρου εκτίθενται από τα ίδια τα γεγονότα. Πού ακριβώς διαφωνούν όλοι αυτοί με τις θέσεις που εκφράζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας για απάλειψη των εγγυήσεων και του μονομερούς δικαιώματος επέμβασης από ξένες χώρες; Έχουν δηλαδή διαφορετική άποψη από την θέση που διακηρύσσει ο Πρόεδρος σε όλες τις γωνιές της γης για αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο και μάλιστα, όχι σε βάθος χρόνου αλλά εντός σύντομων χρονοδιαγραμμάτων; Όταν η ε/κ πλευρά καταθέτει στις διαπραγματεύσεις τη θέση ότι οι πρόσφυγες, ως οι νόμιμοι ιδιοκτήτες, πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο για την τύχη της περιουσίας τους, υπάρχει κάποιος στην ε/κ κοινότητα που διαφωνεί; Η πρόταση μας για το σύστημα διακυβέρνησης συνιστά βελτίωση ακόμα και από το Σύνταγμα του 1960 αφού προνοεί εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου από κοινό ψηφοδέλτιο και με κοινό εκλογικό πρόγραμμα από το σύνολο του λαού. Η πρόταση αυτή διασφαλίζει ότι θα υπάρχει ισχυρή κεντρική κυβέρνηση και ταυτόχρονα θέτει τις βάσεις για να μεταφερθεί η αντιπαράθεση από το εθνοτικό στο ταξικό-ιδεολογικό πεδίο. Αφού πέρασαν αρκετοί μήνες που οι διάφοροι «προασπιστές του έθνους» έσκιζαν τα ιμάτια τους ότι η εκ περιτροπής προεδρία (την οποία είχαν αποδεχτεί όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι) αποτελεί εθνική μειοδοσία, τελικά αποκαλύφθηκε ποια είναι η πραγματική τους ανησυχία. Αντιλήφθηκαν ότι ένα τέτοιο σύστημα απαιτεί συνεργασίες ε/κ και τ/κ κομμάτων και γνωρίζοντας τους ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των ε/κ και τ/κ προοδευτικών δυνάμεων φοβούνται ότι «η Αριστερά θα μονιμοποιηθεί στην εξουσία». Είναι αρκετά αποκαλυπτικές οι προτεραιότητες τους…
Αυτές οι αντιδράσεις, (εφόσον δεν είναι προσχήματα για να κρύβουν ορισμένοι την αντίθεση τους με την ίδια τη λύση και την επανένωση) πρέπει να μπουν οριστικά στην άκρη, μετά και το ξεκαθάρισμα που έγινε στην πρόσφατη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου. Το κοινό ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου αποτελεί επισφράγιση της πραγματικά πατριωτικής γραμμής στο κυπριακό, γύρω από την οποία πρέπει να συσπειρωθεί κάθε Κύπριος και Κύπρια που δεν συμβιβάζεται με τη διχοτόμηση και την κατοχή.
Το φοιτητικό κίνημα επωμίζεται σημαντικές ευθύνες για να σταθεί η νεολαία της Κύπρου πρωτοπόρα στις δύσκολες μάχες που έρχονται. Είναι πατριωτικό καθήκον για κάθε νέο που νοιάζεται για το μέλλον του νησιού να συμβάλει στην απόκρουση των ακροδεξιών εξάρσεων που πληθαίνουν την τελευταία περίοδο με στόχο να εμποδιστεί κάθε βήμα προς την κατεύθυνση της επανένωσης και της επαναπροσέγγισης Ε/κ και Τ/κ. Έφτασε η ώρα να μπουν οριστικά στο περιθώριο οι δυνάμεις εκείνες, που ενώ συνέργησαν στο αιματοκύλισμα της πατρίδας μας, σήμερα, 35 χρόνια μετά ζητούν και τα ρέστα. Κανένας νέος δεν πρέπει να χαραμίζει την έγνοια του για την πατρίδα μας στις παγίδες του σοβινισμού που στήνει ο ΕΦΑΕΦΠ. Από την άλλη, η Πρωτοπορία πρέπει να αφήσει επιτέλους τα μασημένα λόγια και να ξεκαθαρίσει μια και καλή ποια μορφή λύσης θέλει. Οι δημοκρατικές δυνάμεις του φοιτητικού κινήματος πρέπει να βαδίσουμε ξανά μαζί, χωρίς ταλαντεύσεις. Η Προοδευτική Κ.Φ. απευθύνει κάλεσμα σε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια να βρεθεί μαζί μας στους αγώνες για να γίνει το φοιτητικό κίνημα έπαλξη ενότητας, δημοκρατίας και πάλης για τη λευτεριά, στο πλευρό του λαού μας. Να στείλουμε το μήνυμα εντός κι εκτός Κύπρου ότι το νησί μας θα μείνει ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ και ότι οι Κύπριοι θα μείνουν ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ!
Γιώργος Βασιλείου
Πρόεδρος Προοδευτικής Κίνησης Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας
