ΕΞΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ
Όταν πρίν από δύο χρόνια ο Δημήτρης Χριστόφιας ανέλαβε το πηδάλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας και το δύσκολο έργο της προσπάθειας επίλυσης του κυπριακού είχε ξεκαθαρίσει πως ο δρόμος για συνολική διευθέτηση του προβλήματος δεν θα ήταν εύκολος αλλά αυτό δεν πρέπει να αποτελεί παράγοντα απαισιοδοξίας. Μετά από 18 περίπου μήνες απευθείας συνομιλιών, η θέση αυτή επαληθεύεται. Στις διαπραγματεύσεις για πρώτη φορά σημειώθηκαν τόσες πολλές συγκλίσεις στις θέσεις των δυο πλευρών πάνω σε αρκετά ζητήματα. Από την άλλη καταγράφονται αποκλίσεις σε σημαντικές πτυχές του κυπριακού λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας. Σε αυτή τη δύσκολη μάχη, ο Πρόεδρος αγωνίζεται με αποφασιστικότητα στη βάση αρχών και αξιών που υπηρετούν την εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης.
Μια από αυτές τις αρχές που αποτελούν βάση για την επίλυση του κυπριακού είναι και η πολυσυζητημένη το τελευταίο διάστημα θέση για πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου. Παρόλο που η θέση αυτή έγινε μόλις πρόσφατα αντικείμενο έντονης συζήτησης και διαφωνιών, δεν είναι καθόλου καινούργια. Το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά την επίτευξη λύσης αποτελεί διαχρονική θέση του Εθνικού Συμβουλίου η οποία υιοθετήθηκε και συμπεριλαμβάνετε σε ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. Η θέση αυτή είναι καίρια για την εξεύρεση βιώσιμης λύσης γι’ αυτό και επιδιώχτηκε διαδοχικά από πέντε Πρόεδρους. Στόχος είναι η απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων και η διαφύλαξη της ειρήνης στο νησί.
Μετά και την ανακοίνωση του Προέδρου πως συμφωνήθηκε το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης στις συνομιλίες, ο ΔΗΣΥ, το ΕΥΡΩΚΟ, και δυστυχώς το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ θυμήθηκαν να εκδηλώσουν τη διαφωνία τους με την εν λόγω διαχρονική θέση αρχής της ελληνοκυπριακής κοινότητας.Για να στηρίξουν μάλιστα την ξαφνική αλλαγή της στάσης τους επικαλέστηκαν τη συνθήκη της Λισσαβόνας η οποία «δεσμεύει» κατά τα λεγόμενα τους τη Κυπριακή Δημοκρατία στη διατήρηση ενόπλων δυνάμεων.
Βέβαια ο ΔΗ.ΣΥ δεν έχασε την ευκαιρία να συνδέσει το ζήτημα με την ένταξη της Κύπρου στον νατοϊκό Συνεταιρισμό για την Ειρήνη επιδεικνύοντας ξεδιάντροπα για ακόμη μια φορά τα φιλοΝΑΤΟικά του σύνδρομα.
Στο σημείο αυτό καλό θα ήταν να υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι η συνθήκη της Λισαβόνας δεν δεσμεύει τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να διατηρούν ένοπλες δυνάμεις. Αναφέρει όμως πως εάν μια χώρα μέλος της Ε.Ε δεχτεί επίθεση τότε οι υπόλοιπες μπορούν να την βοηθήσουν εκτός και αν αυτό αντίκειται στις υποχρεώσεις τους απέναντι … στο ΝΑΤΟ.
Ξαφνικά λοιπόν και ενώ το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης αποτελούσε για την ελληνοκυπριακή κοινότητα διαχρονική θέση αρχής, και μάλιστα όχι νεοφανή, ο ΔΗΣΥ διαχώρισε τη θέση του. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει. Άλλωστε δεν είναι ούτε η πρώτη και πιθανότατα ούτε η τελευταία φορά που το κόμμα της δεξιάς ακολουθεί αλλοπρόσαλλη πολιτική ιδιαίτερα στο κυπριακό.
Εξάλλου η σύνδεση του ζητήματος με τον ΣγΕ από το ΔΗΣΥ είναι αρκετά αποκαλυπτική για τα αίτια της νεοφανούς αυτής θέσης του. Αποτελεί γι’ αυτούς όπως φαίνεται διακαή πόθο η πρόσδεση της Κύπρου στο νατοϊκό άρμα. Θέλουν λένε ένα μικρό και ευέλικτο, επαγγελματικό στρατό έτοιμο να συμμετέχει σε «ειρηνευτικές επιχειρήσεις». Εννοούν μήπως «ειρηνευτικές επιχειρήσεις» όπως στο Ιράκ και το Αφγανιστάν όπου συμμετείχαν χέρι χέρι μέλη του ΝΑΤΟ και του ΣγΕ με τη συνεχιζόμενη μέχρι σήμερα κατοχή; Αυτά εννοεί άραγε και η Πρωτοπορία που δεν έχασε ευκαιρία να μεταφέρει τη θέση του κόμματος της και στην Ε.Φ.Ε.Κ.;
Γνώριζαν όλα τα κόμματα που τώρα διαφωνούν με την αποστρατιωτικοποίηση, ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας διαπραγματευόταν εδώ και 18 μήνες προωθώντας τη διαχρονική θέση του Εθνικού Συμβουλίου για αποστρατιωτικοποίηση. Γνώριζαν (πιθανότατα αφού την ψήφιζαν) το περιεχόμενο της συνθήκης της Λισσαβόνας. Φυσικά εγείρονται τα εξής εύλογα ερωτήματα. Γιατί τώρα λοιπόν αυτή η αλλαγή στάσης; Μήπως δεν αντιλαμβάνονται πως μια τέτοια θέση από δικής μας πλευράς θα αποδυναμώσει τη διαπραγματευτική μας θέση για μη αποδοχή εγγυήσεων και ξένων στρατών στη πατρίδα μας; Ή μήπως κάτι τέτοιο δεν θα τους ενοχλεί εάν βέβαια οι ξένοι στρατοί είναι και δικοί μας εταίροι στο ΝΑΤΟ; Και αν ακόμα επικαλούνται την ασφάλεια τι είναι γι’ αυτούς πιο ασφαλές; Μια μικρή στρατιωτική δύναμη που θα συνυπάρχει με ξένα στρατεύματα ή η πλήρης απομάκρυνση όλων των στρατευμάτων όπως θεωρούμε εμείς. Τέλος αναφέρουν ότι η απομάκρυνση τους από μια τόσο σοβαρή θέση αρχής οφείλετε στο γεγονός ότι η ένταξη μας στην Ε.Ε. δημιουργεί νέες συνθήκες. Είναι πραγματικά άξιο απορίας! Χρειαστήκαν πέντε χρόνια και έξι μήνες για να αντιληφθούν την ένταξη μας στην Ε.Ε. ή τότε απλώς ξέχασαν να «αλλάξουν» θέση;
Η αποστρατιωτικοποίηση είναι ζήτημα τεράστιας σημασίας για την επίλυση του κυπριακού. Είναι η παραμονή στρατών στο νησί μας που εγκυμονεί κινδύνους και όχι η απομάκρυνση τους. Αυτό ήταν και πρέπει να παραμείνει για την δική πλευρά θέση αρχής. Και θέσεις αρχής αποτελούν για την Αριστερά η εμμονή στη λύση του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε.. Είναι θέση αρχής η εμμονή στη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια μια διεθνή προσωπικότητα και πολιτική ισότητα όπως προνοείται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, για μια Κύπρο ελεύθερη, ανεξάρτητη, αποστρατιωτικοποίημενη. Γύρω από αυτές τις θέσεις αρχής και τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου καλούμε σε ενότητα ολόκληρο τον κυπριακό Λαό και τα πολιτικά κόμματα. Και για να μην βιαστούν κάποιοι να πουν πως με την κατάδειξη των προκλητικών τους θέσεων υποσκάπτουμε την ενότητα ξεκαθαρίζουμε ότι, εμείς, δεν κάνουμε εκπτώσεις σε θέσεις αρχών, ούτε για χάρη του ΝΑΤΟ ούτε για χάρη μιας ψευδεπίγραφης ενότητας.
Ο αγώνας για την λύση του κυπριακού δεν πέρνα ούτε μέσα από το ΝΑΤΟ, ούτε από τα παρακλάδια του. Τόσα χρόνια ο κίνδυνος είναι διπλός. Από την μια ΝΑΤΟποίηση και από την άλλη διχοτόμηση. Εμείς απαντάμε ότι δεν θα υποκύψουμε σε κανένα από τα δυο. Παλεύουμε για μια λύση, που θα απαλλάξει τον τόπο από εγγυήσεις, θα απομακρύνει τα ξένα στρατεύματα. Μια λύση που θα καθιστά την Κύπρο νησί της ειρήνης. Έτσι ώστε Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μέσα στα πλαίσια αυτής της λύσης να διεξάγουμε κοινή πάλη ενάντια στις ιμπεριαλιστικές αγγλικές βάσεις. Για να γίνει το ιστορικό σύνθημα «έξω όλοι οι στρατοί ανεξάρτητο νησί», ζωή και πράξη.
Δημήτρης Παλμύρης
4ο έτος Νομική
